اثر دو نوع بريس تراكولامبوساكرال ساده و سنسوردار بر روي فعاليت الكترومايوگرافي عضلات منتخب در افراد مبتلا به عارضه كايفوز طي تايپ كردن

مقدمه و اهداف افراد در طول كار با كامپيوتر دچار درد گردن، عارضه سر به جلو، كيفوز و كمر درد مي‌شوند كه اين امر با پيشرفت تكنولوژي روز به روز بيش‌تر مي‌شود. هدف از مطالعه حاضر بررسي اثر دو نوع بريس ساده و سنسوردار تراكولامبوساكرال بر روي فعاليت الكترومايوگرافي عضلات منتخب در افراد مبتلا به عارضه كايفوز طي تايپ كردن بود.مواد و روش‌ها در اين مطالعه نيمه‌تجربي، 15 آزمودني پسر مبتلا به كايفوز داوطلب شركت در پژوهش شدند. آزمودني‌ها در سه شرايط (بدون بريس، بريس ساده و بريس داراي سنسور) تكليف تايپ كردن با كامپيوتر را به‌مدت 1 دقيقه انجام دادند. يك سيستم الكترومايوگرافي 8 كاناله بي‌سيم جهت ثبت فعاليت عضلات منتخب ناحيه دست و شانه استفاده شد. از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌هاي تكراري جهت مقايسه فعاليت الكتريكي عضلات در بين شرايط مختلف تايپ كردن استفاده شد. سطح معناداري براي تمام تحليل‌ها برابر با 0/05 قرارگرفت.يافته‌ها نتايج نشان داد ميانه فركانس عضله ذوزنقه در حالت استفاده از بريس سنسوردار نسبت به حالت بدون بريس به‌طور معناداري كمتر بود (P=0/005). ميانه فركانس ساير عضلات بين سه شرايط ازنظر آماري تفاوت معناداري را نشان نداد (P 0/05).نتيجه‌گيري استفاده از بريس توراكولامبوساكرال داراي سنسور سبب كاهش فعاليت الكتريكي ذوزنقه بيماران مبتلا به كايفوز شد. اين كاهش فركانس احتمالاً با حمايت غيرفعال بريس مرتبط مي‌باشد. از طرفي كاهش فعاليت الكتريكي عضله ذوزنقه در هنگام استفاده از اين بريس نيز مدت زمان رسيدن به خستگي را افزايش خواهد داد.