اثرات تمرينات هوازي بر رابطه بين نرخ بارگذاري و فعاليت الكتريكي عضلات چهارسرران در افراد مبتلا به نوروپاتي ديابتي: يك كارآزمايي باليني

مقدمه و اهداف  افزايش نرخ بارگذاري با آسيب‌هاي اندام تحتاني همچون شكستگي ناشي از فشار در استخوان تيبيا همراه است. فعاليت الكتريكي عضلات چهارسرران با فعاليت برونگراي خود در جذب شوك‌هاي ناشي از نيروي عكس‌العمل زمين اثرگذار است. هدف پژوهش حاضر بررسي اثر تمرينات هوازي بر رابطه بين نرخ بارگذاري و فعاليت الكتريكي عضلات چهارسرران در افراد مبتلا به نوروپاتي ديابتي مي‌باشد. مواد و روش‌ها پژوهش حاضر يك مطالعه كار آزمايي باليني از نوع دو سويه كور كه به دو گروه كنترل و آزمايش تقسيم شدند. نمونه آماري پژوهش حاضر شامل 20 بيمار مبتلا به نوروپاتي ديابتي (با ميانگين سني: 7/3±54/9، شاخص توده بدن: 5/4±28/4) در گروه آزمايش و 20 بيمار مبتلا به نوروپاتي ديابتي (با ميانگين سني: 7/3±54/1، شاخص توده بدن: 5/1±28/5) در گروه كنترل بود كه به‌طور دردسترس انتخاب شدند. گروه آزمايش تمرينات هوازي را به‌مدت 12 هفته و هر هفته 3 جلسه انجام دادند. مقادير نيروهاي عكس‌العمل زمين توسط دستگاه صفحه‌نيرو اندازه‌گيري شد. فعاليت الكتريكي عضلات منتخب اندام تحتاني با استفاده از دستگاه الكترومايوگرافي ثبت شد. يافته ها نتايج، يك افزايش در رابطه منفي بين نرخ بارگذاري و فعاليت الكتريكي عضله پهن داخلي را بعد از پروتكل تمريني نشان داد (0/028 P). فعاليت الكتريكي عضلات پهن داخلي و راست راني هيچ‌گونه ارتباط معناداري را بعد از دوره تمريني نشان نداد (0/05 P). نتيجه‌گيري  تمرينات هوازي رابطه بين فعاليت الكتريكي عضله پهن داخلي و نرخ بارگذاري عمودي را بهبود مي‌بخشد.