تأثير و ماندگاري تمرينات عصبي‌عضلاني بر والگوس زانو، دامنه حركتي و قدرت عضلاني فوتباليست‌هاي با والگوس دايناميك زانو

مقدمه و اهداف زانو والگوس يكي از شايع‌ترين ناهنجاري‌هاي عصبي عضلاني است كه در ايجاد آسيب غير تماسي به رباط صليبي قدامي نقش دارد. مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير و ماندگاري برنامه تمريني عصبي‌عضلاني بر والگوس زانو، دامنه حركتي و قدرت عضلات منتخب اندام تحتاني فوتباليست‌هاي نوجوان مبتلا به نقص والگوس دايناميك زانو انجام شد.مواد و روش‌ها تحقيق حاضر از نوع نيمه‌آزمايشي است. شركت‌كنندگان اين پژوهش 25 فوتباليست پسر نوجوان مبتلا به نقص والگوس پويا بودند كه به‌طور هدف‌مند از آكادمي فوتبال شاهين آمل انتخاب و به‌صورت تصادفي در 2 گروه كنترل و تمريني قرار گرفتند. در اين مطالعه وجود والگوس پويا زانو با آزمون اسكات و زاويه والگوس با آزمون فرود-پرش و با كمك نرم‌افزار كينوا ارزيابي شد. قدرت و دامنه حركتي ابداكشن و چرخش خارجي ران، دورسي فلكشن و پلانتار فلكشن مچ پا نيز به‌ترتيب با ام‌ام‌تي و گونيامتر ارزيابي شد. پس از تعيين متغيرها در پيش‌آزمون، آزمودني‌هاي گروه تمريني تمرينات عصبي‌عضلاني را در مدت 8 هفته انجام دادند و گروه كنترل نيز در اين دوره در برنامه آمادگي جسماني اختصاصي تيم شركت داشتند. جهت بررسي تفاوت از آزمون آماري تحليل واريانس مكرر و آزمون تعقيبي بونفروني در سطح معناداري 0/05 استفاده شد. كليه عمليات آماري به‌وسيله نسخه 24 نرم‌افزار SPSS انجام شد.يافته‌ها نتايج اختلاف معناداري در زاويه والگوس زانو (0/001=P)، دامنه حركتي ابداكشن ران (0/01=P) و چرخش خارجي ران (0/01=P)، دامنه حركتي دورسي فلكشن با زانو صاف (0/001=P) و دامنه حركتي دورسي فلكشن با زانو خم (0/001=P)، قدرت ابداكشن ران (0/002=P) و چرخش خارجي ران (0/01=P) و قدرت پلانتار فلكشن مچ پا (0/03=P) بين دو گروه كنترل و تمريني نشان داد، اما نتايج اين آزمون در متغير دامنه حركتي پلانتارفلكشن و قدرت دورسي فلكشن مچ پا تفاوتي را نشان نداد (05/P 0). همچنين پس از 1 ماه نتايج نشان‌دهنده ماندگاري اثر تمرينات در متغيرهاي دامنه حركتي ابداكشن و چرخش خارجي ران، دامنه حركتي دورسي فلكشن مچ پا با زانوي صاف و خم، قدرت دورسي فلكشن و پلانتار فلكشن مچ پا بود.نتيجه‌گيري تمرين عصبي عضلاني مي‌تواند خطر آسيب غير تماسي رباط متقاطع قدامي را در بازيكنان مرد فوتبال مبتلا به نقص والگوس پويا زانو با بهبود قدرت و دامنه حركتي مفصل ران و مچ پا كاهش دهد.