يادگيري خاموش در كودكان: تأثير خواب شبانه و بيداري بر تحكيم حافظه يك تكليف حركتي پيچيده

مقدمه و اهداف خواب بعد از تمرين يك مهارت توالي‌دار جديد، باعث بهبود حافظه آشكار در كودكان مي‌شود، اما تحكيم حافظه حركتي وابسته به خواب در كودكان، خصوصاً در تكاليف توالي‌دار‌ پيچيده ضمني مبهم و بحث برانگيز است. بنابراين، هدف از انجام تحقيق حاضر، بررسي نقش خواب‌ شبانه و بيداري در تحكيم حافظه حركتي كودكان در تكليف پيچيده ضمني بوده است.مواد و روش‌ها در تحقيق حاضر، 26 كودك داوطلب پسر (9-12 سال) به‌طور تصادفي به دو گروه خواب و بيداري تقسيم شدند. جلسه اكتساب شامل10 بلوك 96 كوششي بود. گروه خواب، تمرين اوليه را در ساعت (1±)20 شب و گروه بيداري در ساعت (1±)8 صبح با استفاده از تكليف حركتي بازوي ديناميك انجام دادند. شركت‌كنندگان هيچ آگاهي در مورد ترتيب توالي‌ها نداشتند. پس از جلسه تمرين، عملكرد كودكان بعد از 12 ساعت مورد آزمون قرار گرفت.يافته‌ها تجزيه‌و‌تحليل داد‌ه‌ها در مرحله تحكيم با استفاده از تحليل واريانس مختلط 2×2 نشان داد اثر بلوك در زمان پاسخ اجزا (000/P=0) و خطاي پيش‌بيني (023/P=0) معنا‌دار بوده است، اما اثر تعاملي بلوك و گروه در هر دو متغير زمان پاسخ اجزا (566/P=0) و خطاي پيش‌بيني (887/P=0) معنادار نبوده است.نتيجه‌گيري يافته‌ها نشان دادند تحكيم حافظه توالي حركتي يك تكليف پيچيده ضمني به‌طور پنهان بهبود مي‌يابد، بدون در نظر گرفتن اين موضوع كه شركت‌كنندگان بين جلسه تمرين و آزمون، خواب شبانه را تجربه كرده‌اند يا خير. بنابراين، خواب در بهبود پنهان همه مهارت‌هاي توالي حركتي ضروري نمي‌باشد و گذر زمان در تحكيم تكليف حركتي بازوي ديناميك مؤثر است. بدين ترتيب سهم خواب در يادگيري خاموش مهارت‌هاي حركتي وابسته به ماهيت تكليف مورد استفاده در تمرين مي‌باشد.