شناسايي عوامل موثر بر ريسك ‌گريزي افراد در ايران

ريسك و نااطميناني نقش مهمي در تصميم‌هاي اقتصادي بازي مي‌كنند. از آنجايي ‌كه نگرش‌هاي متفاوت نسبت به ريسك منجر به انتخاب‌هاي متفاوت مي‌شود؛ از اين رو، آگاهي از عوامل تعيين‌كننده اين ترجيحات براي درك و پيش‌بيني رفتار افراد بسيار مهم است. هدف اصلي اين پژوهش بررسي اثر برخي از عوامل موثر بر نگرش افراد به ريسك (درجه ريسك‌گريزي) با تاكيد بر خوش‌بيني و صبوري (نرخ ترجيح زماني) افراد است. در اين پژوهش به‌منظور گردآوري اطلاعات از پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماري پژوهش، كشور ايران است و تعداد نمونه برگزيده 304 نفر از افرادي هستند كه در كشور ايران زندگي مي‌كنند و از طريق نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شده‌اند. روش تحقيق، مدل رگرسيون چندمتغيره است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه متغيرهاي خوش‌بيني و درآمد، اثر منفي معني‌دار و سن، اثر مثبت معني‌دار بر ريسك ‌گريزي دارند. اين در حالي است كه صبوري، اثر معني‌داري بر ريسك‌ گريزي ندارد.