مقايسه ضريب مقياس ركوردهاي زلزله طبق آيين‌نامه‌هاي طراحي

امروزه با توجه به افزايش تعداد زمين‌لرزه‌ها و همچنين رشد جمعيت و پيشرفت صنعت ساختمان‌سازي در مناطق شهري و روستايي، طراحي ساختمان‌ها در مقابل نيروهاي وارده به‌ويژه نيروي زلزله مورد توجه مهندسين قرار گرفته است. بنابراين براي تأمين ايمني جاني و مالي بايد ساختما‌ها عملكرد مناسبي در برابر بارهاي وارده داشته باشند. با توجه به پژوهش‌هاي انجام شده تاكنون اثر مقياس‌سازي بر ركوردهاي دور يا نزديك در ساختمان‌ها انجام شده يا اينكه تنها دريفت (تغييرمكان نسبي) ساختمان‌ها مورد بررسي قرار گرفته است. اما در اين پژوهش، ضريب مقياس ركوردهاي حوزه دور و نزديك همزمان براي چهار آيين‌نامه 2800 ويرايش چهارم، ASCE07، IBC و UBC در برنامه SAP2000 بررسي شده است. از سه ساختمان (4، 7 و10 طبقه) براي تحليل ساختمان‌ها به عنوان نماينده ساختمان‌هاي (كوتاه‌مرتبه، ميان‌مرتبه و بلندمرتبه) استفاده شده است. پس از تحليل تاريخچه زماني غيرخطي ساختمان‌ها نسبت دريفت و نحوه تشكيل مفاصل پلاستيك در ساختمان‌ها نيز نشان داده شده است. نتايج تحليل نشان مي‌دهد براي ساختمان‌هاي بالاي هفت طبقه استفاده هريك از آيين‌نامه‌هاي طراحي در برابر بارهاي جانبي بلامانع است، چراكه نتايج به‌دست آمده از آيين‌نامه‌ها بسيار نزديك مي‌باشد. به‌طوري كه 9 تا 23 درصد كاهش تفاوت در مقادير به‌دست آمده از آيين‌نامه‌ها را نشان مي‌دهد.