ارزيابي ميزان پيش‌بيني‌پذيري سلامت سازماني توسط ابعاد ﻫﺸﺘﮕﺎﻧﻪ جوّ سازماني؛ مورد مطالعه: دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه

زمينه و هدف: جوّ سازماني مجموعه ويژگي‌هايي است كه يك سازمان را توصيف مي‌كند، آن‌را از ديگر سازمان‌ها متمايز مي‌سازد و رفتار افراد در سازمان را تحت‌تأثير قرار مي‌دهد. سلامت سازماني نيز به توانايي سازمان در حفظ بقا و سازش با محيط و بهبود وضعيت سازمان اشاره دارد. ازاين‌رو، پژوهش حاضر باهدف تعيين ميزان پيش‌بيني‌پذيري سلامت سازماني دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه توسط ابعاد جوّ سازماني انجام شد. روش پژوهش: مطالعه مقطعي حاضر درسال ۱۳۹۹ انجام‌شد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كاركنان معاونت هاي هشتگانه و حوزه رياست دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه به تعداد ۱۳۳۷ نفر بود كه از اين تعداد با استفاده از فرمول كوكران، ۲۹۹ نفر به روش نمونه گيري طبقه‌اي تصادفي به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. براي گردآوري داده ها، از ۲ پرسشنامه استاندارد جوّ سازماني هالپين و كرافت (۱۹۶۳) و سلامت سازماني هوي و فدمن (۱۹۸۷) استفاده شد. داده ها با استفاده از آمار توصيفي، آزمون كولموگروف-اسميرنوف، آزمون ضريب همبستگي پيرسون، تحليل رگرسيون و مدل‌سازي معادلات ساختاري مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. به منظور تحليل داده ها از نرم افزارهاي SPSS ۲۲ و Smart PLS ۳ استفاده شد. يافته ها: ميانگين نمره ي متغير جوّ سازماني (۱۳/۰۰۶ ± ۱۰۱/۹) دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه در سطح متوسط به بالا و ميانگين نمره ي متغير سلامت سازماني (۱۸/۵۱ ± ۱۳۱/۴) دانشگاه در سطح معمولي قرار داشت. نتايج حاصل از آزمون همبستگي پيرسون نشان داد كه كليه مؤلفه هاي جوّ سازماني به جز روحيه گروهي، ارتباط مثبت و معني‌داري با سلامت سازماني داشتند (۰/۵۶ r = و p ۰/۰۱). افزون بر اين، نتايج تحليل رگرسيون نشان داد متغير جوّ سازماني ۰/۵۶ از واريانس ايجادشده در متغير سلامت سازماني را پيش بيني و تبيين مي كند (۰/۰۵ p). نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه بين جوّ سازماني و سلامت سازماني دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه رابطه ي مثبت و معني‌دار وجود دارد؛ بنابراين بهبود و ارتقاء ابعاد جوّ سازماني مثبت منجر به بهبود وضعيت سلامت سازماني خواهد شد.