اثر پيشگيرانه تمرين هوازي اجباري، داوطلبانه و مكمل نانوكوركومين بر فيبروز آئورت ناشي از القاي مزمن آدريامايسين در موش‌هاي صحرايي سالمند

سابقه و هدف: با وجود اثربخشي آدريامايسين در درمان انواع مختلف سرطان، عوارض قلبي_عروقي آن بويژه در سالمندان، چالش برانگيز شده‌ است. هدف اين مطالعه بررسي اثر پيشگيرانه تمرين هوازي اجباري، داوطلبانه و مكمل نانوكوركومين بر فيبروز آئورت ناشي از القاي مزمن آدريامايسين در موش‌هاي صحرايي سالمند بود.مواد و روش‌ها: هفتاد سر موش صحرايي بالغ نر نژاد ويستار 12 هفته‌اي به‌طور تصادفي به 10 گروه تجربي و كنترل  ‌تقسيم شدند. سالمندسازي به‌‌وسيله تزريق دي‌گالاكتوز (100ميلي‌گرم/كيلوگرم) ايجاد شد. گروه‌هاي تمرين هوازي اجباري پنج جلسه در هفته به‌مدت شش هفته روي نوارگردان (25–54 دقيقه/روز، شيب 0%، سرعت 15-20 متر/دقيقه) دويدند. گروه‌هاي تمرين داوطلبانه شش هفته به چرخ‌دوار اختياري دسترسي داشتند. دو هفته آخر، 15 روز تزريق زير‌صفاقي (1ميلي‌گرم/كيلوگرم/روز) آدريامايسين/سالين و 14 روز القاي نانوكوركومين (100ميلي‌گرم/كيلوگرم/روز) با گاواژ اجرا شد. چهل و هشت ساعت پس از آخرين جلسه، موش‌ها قرباني و آئورت صعودي برداشته شد. براي تجزيه و تحليل بافت‌شناسي، رنگ‌آميزي تري‌كروم مالوري انجام شد. ضخامت منطقه كلاژن و الاستين اندازه‌گيري شد.يافته‌ها‌: تفاوت معني‌داري در ضخامت الاستين بافت آئورت بين گروه هاي مختلف وجود نداشت (0.197=p). ضخامت كلاژن به‌طور معني‌داري در اثر تمرين داوطلبانه+آدريامايسين (0.003=p)، تمرين اجباري+آدريامايسين (0.001 p)، نانوكوركومين+آدريامايسين (0.001 p)، تمرين داوطلبانه+نانوكوركومين+آدريامايسين (0.001 p) و تمرين اجباري+نانوكوركومين+آدريامايسين (0.001 p) كمتر از گروه آدريامايسين بود. همچنين نسبت ضخامت كلاژن/الاستين در اثر تمرين داوطلبانه+آدريامايسين (0.003=p)، تمرين اجباري+آدريامايسين (0.001 p)، نانوكوركومين+آدريامايسين (0.002=p)، تمرين داوطلبانه+نانوكوركومين+آدريامايسين (0.015=p) و تمرين اجباري+نانوكوركومين+آدريامايسين (0.001 p) كمتر از گروه آدريامايسين بود.نتيجه گيري: تمام رويكردهاي به‌كار رفته در پژوهش حاضر ممكن است يك درمان با ارزش براي خنثي كردن افزايش فيبروز آئورت ناشي از آدريامايسين باشند كه بخشي از آن بخاطر اثرات مثبت تمرين هوازي و همچنين تأثير مفيد نانوكوركومين بر سيستم قلبي_عروقي است.