اثربخشي درمان پذيرش و تعهد بر بدتنظيمي هيجاني در بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس: يك مطالعه مورد منفرد

مقدمه: افراد مبتلا به بيماري مولتيپل اسكلروزيس (ام.اس) اختلالات جسمي و عاطفي متعددي را تجربه مي كنند. يكي از متغيرهاي عاطفي كه از اين بيماري اثر مي پذيرد، بدتنظيمي هيجاني است. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي درمان پذيرش و تعهد بر بدتنظيمي هيجاني بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس انجام گرفت. روش كار: روش تحقيق در پژوهش حاضر بر اساس هدف كاربردي، آزمايشي از نوع تك آزمودني با طرح ABA بود. جامعه آماري شامل تمامي افراد 20 تا 50 سال مبتلا به بيماري مولتيپل اسكلروزيس مراجعه كننده به انجمن ام.اس شهر تهران در سال 1401 بود. از بين آنها تعداد 5 بيمار مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس بر اساس ملاك هاي ورود و به شيوه نمونه گيري هدفمند گزينش شدند. مداخله درمان پذيرش و تعهد براي هر بيمار در 8 جلسه 2.5 ساعتي اجرا گرديد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه جمعيت شناختي و مقياس بدتنظيمي هيجان (DERS) بود. تحليل ديداري داده ها در دو سطح درون موقعيتي و بين موقعيتي در نرم افزارSPSS و Excelانجام شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه مداخله درمان پذيرش و تعهد موجب كاهش ميزان بدتنظيمي هيجاني مبتلايان به مولتيپل اسكلروزيس شد؛ به طوري كه نمرات در طي 8 جلسه مداخله و مرحله پيگيري كاهش معناداري نسبت به نمرات خط پايه داشتند (P 0.05). نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش نشان داد كه درمان پذيرش و تعهد مي تواند در كاهش بدتنظيمي هيجاني در بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس موثر باشد؛ و توصيه مي گردد كه درمانگران و مشاوران در راستاي بهبود بدتنظيمي هيجاني اين بيماران از اين درمان در كنار ساير مداخلات درماني استفاده كنند.