اثربخشي واقعيت درماني گروهي بر نگرش به انتخاب همسر دختران آماده ازدواج

مقدمه: انتخاب همسر براي تمام افراد جوان فرآيندي پيچيده است و انتخاب مناسب همسر به پايداري ازدواج كمك مي كند، با اين حال، براي انتخاب همسر كه منبع مهمي براي حمايت روان‌شناختي و عملي از فرد در مقابله با مشكلات زندگي شناخته مي‌شود، نياز به آگاهي و آموزش مي باشد. اين نياز وقتي آشكارتر مي شود كه پيچيدگي هاي جامعه امروزي انتخاب را دشوارتر مي كند. از اين رو، پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي واقعيت درماني گروهي بر نگرش به انتخاب همسر در دختران آماده ازدواج  انجام شد. روش كار: روش پژوهش حاضر نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دختران آماده ازدواج در محله كوهك شهر تهران(منطقه 22) در سال 1402 بودند كه 30 نفر از آنها با استفاده از روش نمونه‌گيري آسان و دردسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفر) و گواه (15 نفر) قرار گرفتند. سپس گروه آزمايش به مدت 8 جلسه دوساعته در طي دو ماه مداخله واقعيت درماني گروهي را دريافت كردند. پس از اتمام جلسات واقعيت درماني، براي گروه كنترل نيز 5 جلسه مداخله اجرا گرديد. ابزار گردآوري اطلاعات در پژوهش پرسش‌نامه نگرش‌ به انتخاب همسر كوب لارسون و واتسون (2003)  بوده است. در نهايت، اطلاعات به‌دست‌آمده از طريق آزمون مانكووا و با  نرم‌افزار SPSS نسخه26   مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان داد كه،  تفاوت معناداري بين ميانگين نمرات پس‌آزمون در نمرات نگرش انتخاب همسر در دختران آماده ازدواج گروه آزمايش به وجود آمد(P 0/05)، در حالي اين تفاوت معنادار در گروه گواه ديده نشد. بر اساس مقادير اندازه اثر، ميزان اثربخشي واقعيت درماني گروهي بر نگرش انتخاب همسر در دختران آماده ازدواج در گروه آزمايش 23/0 به دست آمد.  نتيجه گيري: واقعيت درماني گروهي مداخله روان شناختي مناسبي براي آگاهي دختران جوان از خودشان و انتخاب هاي پيش روي زندگي شان مي باشد. شركت كنندگان در طي جلسات درماني آموزش ديدند  تا به آگاهي از خود بيشتر از قبل  بپردازند و همچنين ترغيب شدند  تا باورهاي شان را پيرامون زندگي، جهان، خودشان و انتخاب همسر بازتعريف كنند.