مقايسه اثربخشي شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و درمان راه‌حل‌محور كوتاه‌مدت بر تاب‌آوري افراد نجات‌يافته از كرونا

سابقه و هدف: علاوه بر مشكلات جسماني، بايد به مشكلات روان شناختي بيماران مبتلا به كرونا نيز توجه شود. پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي و درمان راه حل محور كوتاه مدت بر تاب آوري افراد نجات يافته از كرونا صورت گرفت. روش بررسي: روش پژوهش، نيمه تجربي با طرح پيش آزمون- پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري را زنان نجات يافته از كروناي شهر تبريز در سال 1400 تشكيل دادند. 45 نفر با روش نمونه گيري هدفمند انتخاب، و به صورت تصادفي در سه گروه قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). گروه هاي آزمايشي، درمان مختص گروه خود را به ترتيب در 8 و 6 جلسه دريافت كردند. گروه كنترل درماني دريافت نكرد. ابزار اندازه گيري، پرسشنامه تاب آوري كانر و ديويدسون بود. داده ها توسط آزمون تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و آزمون تعقيبي بونفروني تحليل شدند. يافته ها: در پيش آزمون، ميانگين و انحراف معيار متغير تاب آوري در گروه شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي 4.69± 42.80، در گروه درمان راه حل محور كوتاه مدت 4.45± 42.13، و در گروه كنترل 4.62± 43.60 بود (0.05 P). هر دو درمان در مقايسه با گروه كنترل، تاب آوري بيماران مبتلا به كرونا را در پس آزمون افزايش داد (0.001 P). در مرحله پي گيري، اثر اين دو درمان بر تاب آوري ماندگار بود (0.001 P). تأثير درمان ها بر تاب آوري بيماران مبتلا به كرونا در مراحل پس آزمون و پي گيري يكسان بود (0.05 P). نتيجه گيري: به نظر مي رسد شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي و درمان راه حل محور كوتاه مدت مي توانند سبب افزايش تاب آوري افراد نجات يافته از كرونا شوند؛ از اين رو احتمالاً مي توانند راهبرد درماني مفيدي براي ارتقاي وضعيت رواني اين افراد باشند.