عوامل انگيزه ساز و بازدارنده شركت در تحقيقات دانشجويي از ديدگاه دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي آزاد اسلامي تهران

سابقه و هدف: انجام پژوهش هاي علمي و كاربردي زمينه ساز توليد دانش و عرضه خدمات متعاقب آن است. تحقيق حاضر با هدف بررسي ديدگاه دانشجويان در رابطه با عوامل انگيزه ساز و بازدارنده شركت در تحقيقات دانشجويي در دانشگاه علوم پزشكي آزاد اسلامي تهران در سال 1400 انجام گرفت.روش بررسي: اين مطالعه توصيفي بر روي 215 نفر از دانشجويان دانشكده هاي پيراپزشكي كه به روش تصادفي ساده انتخاب شدند، انجام شد. گردآوري داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته بود. روايي محتواي پرسشنامه با CVR (0.99) و CVI (0.79) و پايايي با آلفاي كرونباخ (0.891) تاييد گرديد. تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار 26 spss صورت گرفت. يافته ها: عوامل انگيزه ساز فردي و سازماني به ترتيب با 39.8 و50 درصد، و عوامل بازدارنده فردي و سازماني به ترتيب با 57.4 و 48.9 درصد، بيشترين سهم را داشتند. مهم ترين عوامل انگيزه ساز فردي علاقه به تحقيق و پژوهش و در بعد سازماني در نظر گرفتن امتياز براي دانشجو به دست آمد و مهم ترين عوامل بازدارنده فردي و سازماني به ترتيب مشغله زياد (كمبود وقت) و ناكافي بودن امتيازات براي دانشجوي محقق شناسايي شدند. بين رشته تحصيلي دانشجويان و نمره كل عوامل انگيزه ساز ارتباط آماري معني داري در سطح 0.05 وجود داشت. متغير هاي سن، جنسيت، تاهل، ترم تحصيلي و رشته تحصيلي ارتباط معني داري با عوامل بازدارنده نداشت.نتيجه گيري: با تمركز بر ايجاد انگيزه و رفع موانع ذكر شده ميتوان بهره وري پژوهش هاي دانشجويي را ارتقا داد.