بررسي مقايسه‌اي تاثير تماس پوستي كوتاه مدت شكمي و هم آغوشي (كانگورويي) مادر و نوزاد بر افسردگي مادر

سابقه و هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي تأثير تماس پوستي كوتاه مدت هم آغوشي (كانگورويي) و شكمي مادر و نوزاد بر افسردگي پس از زايمان مادران بستري در بيمارستان هاي تربت حيدريه انجام شد.روش بررسي: اين مطالعه كارآزمايي باليني يك سوكور در سال1397بر روي 68 زن باردار واجد شرايط در تربت حيدريه انجام شد. افراد به طور تصادفي در دو گروه مداخله (تماس پوستي هم آغوشي يا كانگورويي) و گروه شاهد (تماس پوستي شكمي) قرار گرفتند. پرسش نامه هاي اطلاعات دموگرافيك و باروري و طبي، اطلاعات مربوط به مراحل اول، دوم و سوم زايمان، و پرسش نامه سنجش افسردگي زونگ براي هر دو گروه بلافاصله و دو ماه پس از زايمان تكميل شد. تحليل با نرم افزار SPSS نسخه 13 و آزمون هاي مجذور كاي، تي مستقل و من ويتني انجام شد. ميزانp كمتر از 0.05 معني دار در نظر گرفته شد.يافته ها: در بدو تولد بين دو گروه تماس پوستي كوتاه مدت هم آغوشي(كانگورويي) و تماس پوستي كوتاه مدت شكمي، تفاوت آماري معني داري از نظر ميانگين نمره افسردگي (0.7=P) وجود نداشت. هم چنين 2 ماه پس از تولد، ميانگين نمره افسردگي بين دو گروه تفاوتي نداشت (0.1=P). از نظر شدت افسردگي نيز در بدو تولد (0.7=P) و 2 ماه پس از تولد (0.4=P)، بين دو گروه تفاوت آماري معني داري وجود نداشت.نتيجه گيري: تماس پوستي كوتاه مدت هم آغوشي (كانگورويي) بر افسردگي مادر تاثيري ندارد و براي نتيجه گيري بهتر بايد زمان آن افزايش يابد.