كاوشي در تجربه زيسته مردان نابارور در شهر رشت: يك مطالعه‌ پديدارشناسي

ناباروري مردان به‌عنوان يكي از اختلالات مهم و يك مشكل اجتماعي پيچيده با پيامدهاي مختلف تعريف شده است. اين مطالعه با هدف بررسي تجربه زيسته مردان نابارور با رويكرد كيفي و الگوي پديدارشناسي انجام شد. جامعه مورد مطالعه 17 نفر از مرداني بوده است كه در مؤسسه درمان ناباروري مهر رشت در حال درمان بوده‌اند. براي انتخاب نمونه‌ها از روش نمونه‌گيري هدفمند استفاده شده است و نمونه‌گيري تا زمان اشباع داده‌ها و عدم دستيابي به داده‌هاي جديد ادامه يافته است. تكنيك پژوهش مورد استفاده مصاحبه نيمه‌ساختار يافته بود. مصاحبه‌ها با استفاده از روش كلايزي مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها نشان داد عمده‌ترين مضمون، مردانگي خاموش است. اين وضعيت براي مردان نابارور پرتنش، پارادوكسيكال و داراي تأثيرات چندوجهي است كه در يازده زيرمضمون مشخص شد: احساس نااميدي از والدگري، بحران معناي زندگي، چرخش شناختي در حوزه ناباروري، برچسب اجاق كور، فرسايش سرمايه زناشويي، رنج سراسربين، فرسايش سرمايه اجتماعي، هويت مردانه مخدوش، نزديكي سقوط زندگي، بي‌تفاوتي متظاهرانه و زندگي در سايه. ناباروري و تأخير در فرزندآوري به‌عنوان يك معضل چندبُعدي، شرايط خاصي بوجود آورده و به همراه الگوهاي تثبيت شده فرهنگي، تنش ذهني و اجتماعي به جا گذاشته است.