اثر تابش اشعه گاما بر وضعيت متابوليك در فرآورده‌هاي پلاكتي حاصل از پلاسماي غني از پلاكت حين نگهداري

سابقه و هدف پرتوتابي كنسانتره هاي پلاكتي جهت پيشگيري از بيماري پيوند عليه ميزبان ناشي از تزريق خون انجام مي شود. اما برخي از مطالعه‌ها حاكي از كاهش پاسخ پس از تزريق و تشديد آسيب هاي دوران نگهداري متعاقب پرتوتابي هستند. در اين مطالعه، اثر تابش گاما بر وضعيت متابوليك پلاكتي در فرآورده هاي پلاكتي حاصله از پلاسماي غني از پلاكت حين نگهداري بررسي شد. مواد و روش‌ها اين مطالعه تجربي با ۱۰ فرآورده پلاكت انجام شد كه در هر 5 نوبت كاري دو فرآورده هم گروه از نظر  ABO‌ وRh‌ مخلوط و در دو كيسه تقسيم شدند. يكي تحت تابش اشعه گاما(Gy۳۰) و ديگري به عنوان كنترل در نظر گرفته شد. غلظت گلوكز و فعاليت LDH‌ به روش رنگ سنجي و شمارش پلاكت ها و pH‌ به ترتيب با استفاده از Sysmex-K21 و pH متر اندازه گيري شد. Swirling پلاكتي مورد ارزيابي چشمي قرار گرفت. داده ها با روش آماري كروسكال- واليس و Wilcoxon matched-pairs تجزيه و تحليل و مقادير 0/05 pمعنادار تلقي شد. يافته‌ها حركت گردابي در هر دو گروه حفظ شد. كاهش معنادار شمارش پلاكت ها و مقادير pH‌ در روزهاي ۵ و ۷ نگهداري در هر گروه بدون تفاوت معنادار مشاهده شد(0/05 p). به علاوه كاهش سطح گلوكز و افزايش فعاليت LDH حين نگهداري مشاهده شد. افزايش فعاليت LDH در پلاكت هاي اشعه ديده در مقايسه با كنترل در روزهاي پنجم(168 ± 722 در مقابل 135 ± 536) و هفتم(۱۷۹ ± ۹۰۸ در مقابل ۱۲۵ ± ۶۲۳) نگهداري معنادار بود (به ترتيب 0/05 pو 0/01 p). نتيجه گيري كيفيت فرآورده هاي اشعه ديده در مقايسه با كنترل با كمترين تغييرات متابوليك حفظ مي‌شود.