ارائه مدلي براي شاخص بي نظمي ‌مالي با تأكيد بر رسيك مالي

از ديدگاه نظري، منظور از بي‌نظمي‌مالي، تلاش در جهت كاهش رفتارهاي فرصت‌طلبانه مديران است؛ بنابراين به نظر مي‌رسد بسياري از شركت‌ها درگير بي‌نظمي‌مالي باشند و به همين دليل تعيين عوامل تأثيرگذار بر سطح بي‌نظمي‌مالي در شركت‌ها داراي اهميت زيادي است كه بدين منظور از مدل بومي‌حنيفي و همكاران (1401) استفاده شده است. بدين منظور پرسشنامه‌اي براي نظرخواهي از خبرگان درباره وزن و اهميت معيارهاي در نظر گرفته‌شده براي سنجش بي‌نظمي‌مالي شركت، تهيه و بين آن‌ها توزيع شد و با استفاده از يكي از روش‌هاي مدل تصميم‌گيري چند معياره (آنتروپي شانون) وزن و اهميت معيارها تعيين گرديد. همچنين به‌منظور سنجش روابط متغير پنهان كه در اين پژوهش بي‌نظمي‌مالي مي‌باشد از تحليل عاملي تائيدي استفاده شد؛ همچنين در اين پژوهش درپي سنجش تأثير ريسك مالي بر مدل ارائه شده بي‌نظمي‌مالي خواهيم بود. لذا در اين پژوهش با استفاده از داده‌هاي مربوط به 167 شركت طي سال‌هاي 1390 الي 1400 پرداخته شده است. نتايج به‌دست‌آمده نشان مي‏دهد كه مدل پيشنهادي شاخص مناسبي براي بي‌نظمي‌مالي است. همچنين نتايج دربرگيرنده آن است كه ريسك مالي باعث افزايش بي ‌نظمي ‌مالي مي‌شود.