ارزيابي تأثير محتواي اطلاعات حسابداري تورمي‌در مقايسه با اطلاعات تاريخي در طراحي مدل‌هاي پيش‌بيني ورشكستگي مبتني بر رويكردهاي سنتي و فراابتكاري

پيش‌بيني ورشكستگي بنگاه‌هاي اقتصادي يكي از شاخه‌هاي رشته مالي است كه در تحقيقات اخير بيشتر مورد توجه قرار گرفته است به‌گونه‌اي كه الگوهاي ورشكستگي توسعه يافته است. در عمده پژوهش‌هاي صورت گرفته در حوزه پيش‌بيني عملكرد مالي شركت‌ها و به‌طور خاص، ورشكستگي، تنها به پيش‌بيني و يا مقايسه توان پيش‌بيني مدل‌ها با استفاده از اطلاعات تاريخي صورت‌هاي مالي پرداخته شده است. از آنجا كه در ايران بيشتر از اطلاعات تاريخي حسابداري استفاده شده است هدف اصلي اين پژوهش لحاظ نمودن آثار تورم بر روي متغيرهاي ورودي در طراحي مدل پيش‌بيني ورشكستگي مي‌باشد. لذا متغيرها در دو گروه نسبت‌هاي مالي تعديل شده و تاريخي، در طراحي دو مدل متفاوت دسته‌بندي شدند، سپس با استفاده از الگوريتم لارس نسبت‌هاي گوياتر تمايز بين شركت‌هاي ورشكسته و غيرورشكسته، انتخاب گرديدند و در نهايت با به‌كارگيري آزمون رگرسيون لاجيت و الگوريتم‌هاي ماشين بردار پشتيبان و نيو بيزين مدل نهايي پيش‌بيني‌كننده ورشكستگي شكل گرفت. بدين منظور داده‌هاي50 شركت پذيرفته شده در بورس تهران براساس ماده 141 قانون تجارت براي حداقل يكسال ورشكستگي را تجربه كرده بودند، به‌كار‌گرفته شد. نتايج اين پژوهش اثبات نمود كه نسبت‌هاي مالي تعديل شده بر مبناي شاخص قيمت‌ها پيش‌بيني‌كننده مناسب‌تري براي ورشكستگي شركت‌ها مي‌باشند همچنين، مدل طراحي شده توسط الگوريتم ماشين بردار پشتيبان با دقت 99.4% و برازش بالاتر نسبت به مدل‌هاي ديگر، پيش‌بيني‌كننده مناسبي براي ورشكستگي شركت‌ها مي‌باشد.