تأثير غيرخطي مالكيت مديريتي بر نسبت بدهي‌هاي كوتاه و بلندمدت

ساختار سرمايه شركت‌ها در تصميم‌هاي سرمايه‌گذاري نقشي تعيين‌كننده ايفا مي‌كند. مديران به عنوان نمايندگان صاحبان سهام مي‌بايست تلاش نمايند، ساختار سرمايه شركت را به گونه‌اي تنظيم نمايند كه هزينه سرمايه شركت، حداقل و در نتيجه ارزش شركت و ثروت سهامداران حداكثر گردد. در اين تحقيق اثر غيرخطي مديريت مالكيتي بر ساختار سرمايه مورد بررسي قرار گرفته است. در اين راستا سه فرضيه مطرح گرديد و ارتباط بين متغيرها مورد ارزيابي قرار گرفت. در اين تحقيق از سه معيار (نسبت بدهي كوتاه‌مدت به دارايي و نسبت بدهي بلندمدت به دارايي و نسبت كل بدهي به دارايي) براي ساختار سرمايه استفاده شده است. براي آزمون فرضيات، اطلاعات لازم براي 165 شركت جمع‌آوري گرديد. تجزيه و تحليل و آزمون فرضيه‌ها توسط نرم‌افزار آماري Eviews و داده‌هاي پانل انجام شده است. نتايج حاصل از تحقيق بيان مي‌كند كه مديريت مالكيتي بر نسبت بدهي كوتاه‌مدت و كل بدهي در شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران اثر معنادار و غيرخطي ندارد. اما مديريت مالكيتي بر نسبت بدهي بلندمدت در شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران اثر معنادار و غيرخطي و  U شكل معكوس دارد