تبيين الگوي سنجش عدم‌اطمينان محيطي شركت‌ها و تأثير آن بر نوسان ويژگي‌‌هاي مالي شركت‌ها

عدم ‌اطمينان محيطي به غيرقابل پيش‌بيني بودن و پيچيدگي عوامل پيرامون شركت اشاره دارد كه مي‌تواند بر عمليات، استراتژي و نتايج شركت‌ها تأثير بگذارد. شركت‌ها بايد از اين عدم‌اطمينان عبور كنند تا تصميمات آگاهانه بگيرند و به‌طور مؤثر با شرايط در حال تغيير سازگار شوند. هدف اصلي اين پژوهش، تبيين يك الگو براي سنجش عدم‌اطمينان محيطي شركت‌ها از ﻣﻨﻈﺮ ﻣﺒﺎﻧﻲ ﻧﻈﺮي و ﭘﮋوﻫﺶ‌هاي ﺗﺠﺮﺑﻲ است. بدين منظور، با استفاده از روش آماري  تحليل مؤلفه‌هاي اصلي، از بين چندين معيار، يك معيار مناسب براي هر مؤلفه عدم‌اطمينان محيطي انتخاب مي‌گردد و در مرحله بعد، با وزن‌دهي به هر مؤلفه، ميزان عدم‌اطمينان محيطي هر شركت سنجيده مي‌شود. سپس اثر اين متغير با نوسان ويژگي‌‌هاي مالي شركت‌ها مورد آزمون قرار مي‌گيرد. در اين راستا، داده‌هاي 131 شركت استخراج گرديد و براي آزمون فرضيه‌هاي پژوهش از تحليل رگرسيون چند‌متغيره استفاده شده است. نتايج به‌دست‌آمده نشان مي‏دهد كه با افزايش عدم‌اطمينان محيطي، نوسان سودآوري، نوسان وجه ‌نقد و نوسان هزينه بدهي شركت‌ها افزايش مي‌يابد. زيرا در شرايط عدم‌اطمينان محيطي، شركت‌ها در پيش‌بيني دقيق تقاضا، قيمت‌گذاري و هزينه‌هاي آينده با چالش‌هايي مواجه مي‌شوند كه اين امر مي‌تواند بر حاشيه سود، ميزان نگهداشت وجه‌نقد و هزينه بدهي آن‌ها تأثير بگذارد. علاوه بر اين، افزايش عدم‌اطمينان محيطي با افزايش نوسان بازده سهام، نوسان اهرم مالي و نوسان سود سهام پرداختي شركت‌ها رابطه معني‌داري ندارد.