رابطه خود‌شفقتي و رفتارهاي مراقبتي پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي منتخب دانشگاه علوم پزشكي ايران در دوران همه‌گيري كوويد-19

زمينه و هدف رفتارهاي مراقبتي، پايه و اساس كار پرستاري است و اصول نظري پرستاري بر مبناي درك از مراقبت و رفتارهاي مراقبتي استوار است. از طرفي خـودشـفقتي، توانايـي مهربانـي بـا خـود اسـت و مــي توانــد يــك منبــع قدرتمنــد و يــك پايــه و اصل بــراي مراقبــت خــوب از ديگــران باشــد. بنابراين هدف از انجام اين پژوهش تعيين رابطه خود شفقتي و رفتارهاي مراقبتي پرستاران در همه گيري كوويد-19 است. روش بررسي اين پژوهش مقطعي تحليلي با مشاركت 124 نفر از پرستاران شاغل در بيمارستان هاي منتخب دانشگاه علوم پزشكي ايران از ابتداي فروردين ماه تا پايان ارديبهشت ماه سال 1401 انجام شد. نمونه ها به صورت دردسترس انتخاب شدند. جمع آوري داده ها با استفاده از فرم اطلاعات جمعيت شناختي و شغلي، پرسش نامه خودارزيابي رفتار مراقبتي پرستاران ولف و پرسش نامه خودشفقتي نف انجام شد. تكميل پرسش نامه ها به شيوه خودگزارشي بود. داده ها پس از جمع آوري، با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 با آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن، آزمون من ويتني، آزمون كروسكال واليس و روش رگرسيون خطي تجزيه وتحليل آماري شدند. يافته ها ميانگين و انحراف معيار كل رفتارهاي مراقبتي برابر با 7/76±82/06 بود كه نشان داد پرستاران رفتار هاي مراقبتي را با نمره نسبتاً بالايي ارزيابي كردند. ميانگين و انحراف معيار كل خود شفقتي برابر با 12/73±79/47 بود . نتايج آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن نشان داد ارتباط بين خود شفقتي و رفتار مراقبتي در جهت مثبت و معنادار است (P 0/05). همچنين با استفاده از روش رگرسيون خطي، ارتباط خطي معنادار و مستقيم بين دو متغير وجود دارد. نتيجه گيري طبق يافته ها خود شفقتي با رفتار هاي مراقبتي ارتباط دارد. بدين معنا كه با افزايش خودشفقتي، رفتارهاي مراقبتي نيز بهبود مي يابد. پيشنهاد مي شود از طريق آموزش خود شفقتي و مهارت هاي مراقبت از خود، يعني تمايل به مهرباني و درك خود، احساس ارتباط متقابل با افراد ديگر و داشتن آگاهي ذهني نسبت به تجربيات منفي، باعث بهبود كيفيت رفتار هاي مراقبتي پرستاران شد.