• شماره ركورد
    1354530
  • عنوان مقاله

    اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد با و بدون تحريك الكتريكي مستقيم فراجمجمه‌اي بر ولع و مصرف مشكل‌ساز پورنوگرافي: طرح تك‌آزمودني

  • پديد آورندگان

    سيدزاده دلويي ، ايمان دانشگاه فردوسي مشهد - دانشكده علوم تربيتي و روانشناسي - گروه روانشناسي , آقامحمديان شعرباف ، حميدرضا دانشگاه فردوسي مشهد - دانشكده علوم تربيتي و روانشناسي - گروه روانشناسي , عبدخدايي ، محمدسعيد دانشگاه فردوسي مشهد - دانشكده علوم تربيتي و روانشناسي - گروه روانشناسي , غنايي چمن آباد ، علي دانشگاه فردوسي مشهد - دانشكده علوم تربيتي و روانشناسي - گروه روانشناسي

  • از صفحه
    124
  • تا صفحه
    141
  • كليدواژه
    مصرف مشكل‌ساز پورنوگرافي , ولع , درمان مبتني بر پذيرش و تعهد , تحريك الكتريكي مستقيم فراجمجمه‌اي
  • چكيده فارسي
    اهداف مصرف مشكل ساز پورنوگرافي يكي از نگراني هاي نوظهور باليني است كه باعث تخريب كاركردهاي فرد مي شود. بنابراين به كارگيري درمان هاي نوظهور رفتاري و تكنولوژيك ضروري است. هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و تحريك الكتريكي مستقيم فراجمجمه اي و درمان تركيبي بر كاهش ولع و مصرف مشكل ساز پورنوگرافي بود.مواد و روش ها پژوهش حاضر، شبه آزمايشي از نوع طرح هاي تك آزمودني A-B-A است. مرحله اول اين طرح (A) خط پايه، مرحله دوم (B) مرحله مداخله و پس از اتمام مرحله مداخله، مرحله پيگيري (A) انجام مي شود. جامعه آماري شامل كليه مردان 18 تا 24 سال مراجعه كننده به كلينيك روان شناسي و مشاوره دانشگاه فردوسي مشهد در سال 1401 بود. نمونه شامل 9 مرد بود كه به شيوه داوطلبانه و هدفمند از بين افراد داراي ملاك هاي ورود انتخاب شدند و با كمك نرم افزار تصادفي سازي و ساخت توالي تصادفي SAS و به روش اجراي پنهان سازي تخصيص تصادفي SNOSE در سه گروه آزمايش جاي گذاري شدند. داده ها به روش ترسيم ديداري، درصد بهبودي، شاخص تغيير پايا و شاخص هاي كارايي باليني تحليل شدند.يافته ها باتوجه به نتايج به دست آمده، درمان مبتني بر پذيرش و تعهد به كاهش ولع و مصرف مشكل ساز پورنوگرافي به مقدار 26/2 با اندازه اثر 0/63 و به مقدار 27/05 با اندازه اثر 0/62 منجر شد. همچنين، مداخله تحريك الكتريكي مستقيم فراجمجمه اي به كاهش ولع و مصرف مشكل ساز پورنوگرافي به مقدار 22/7 با اندازه اثر 0/56 و به مقدار 21/2 با اندازه اثر 0/53 منجر شد. درنهايت، درمان تركيبي به كاهش ولع و مصرف مشكل ساز پورنوگرافي به مقدار 33/4 با اندازه اثر 0/72 و به مقدار 29/3 با اندازه اثر 0/67 منجر شد كه همگي مداخلات در سطح 0/05 معنادار بود. نتيجه گيري به طوركلي مي توان گفت درمان تركيبي نسبت به درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و تحريك الكتريكي مستقيم فراجمجمه اي، به كاهش معنا دار بيشتر ولع مصرف و استفاده مشكل ساز از پورنوگرافي منجر شد. همچنين، درمان مبتني بر پذيرش و تعهد نسبت به تحريك الكتريكي مستقيم فراجمجمه اي به كاهش معنا دار بيشتر ولع مصرف و استفاده مشكل ساز از پورنوگرافي منجر شد.
  • عنوان نشريه
    روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران
  • عنوان نشريه
    روانپزشكي و روانشناسي باليني ايران