نگرش مردان ايراني به فرزندآوري و عوامل مرتبط با آن -يك مرور نظام مند

مقدمه و اهداف: در سال هاي اخير تحولات جمعيت شناختي چشمگيري در دنيا رخ داده است. يكي از مهم ترين اين تغييرات،كاهش نرخ باروري در بسياري از كشورها از جمله ايران بوده است. برخي جامعه شناسان تغيير نگرش به فرزندآوري را مهم ترين علت كاهش باروري و كوچك شدن بعد خانوار در دهه هاي اخير مي دانند. با توجه به نقش مهم مردان در فرزندآوري مساله اين است كه آيا پژوهش هاي داخلي در موضوع نگرش به فرزندآوري در مردان از بلوغ كافي برخوردار است ؟ و روند پژوهشي اين موضوع در كشور با چه خلاء هايي روبرو است؟روش كار: مطالعه حاضر با استفاده از مقالات پژوهشي ايراني چاپ شده در مجلات داخلي و خارجي انجام شد. براي دستيابي به مقالات مرتبط از بانك هاي اطلاعاتي داخلي (magiran، SID) و بين المللي (Web of Science، Scopus ،PubMed ) و همچنين موتور جستجوگرGoogle Scholar  از ابتدا تا مه سال 2022 و با كليد واژه هاي نگرش (attitude)، انگيزه (motivation)، قصد (intention)، فرزندآوري و باروري (childbearing, childbirth, fertility,، reproduction) استفاده شد. يافته‌ها: 18 مقاله مرتبط با هدف پژوهش، وارد مطالعه شدند. الگوي دو فرزندي الگوي مسلط فرزندخواهي در بين مردان بود. نسبت زيادي از مردان نگرش مثبتي به فرزندآوري داشتند. از جمله متغيرهاي مرتبط با نگرش مردان به فرزندآوري تحصيلات، طبقه اجتماعي- اقتصادي، احساس تنهايي، محل سكونت و ميزان اسـتفاده از اينترنـت بود. نتيجه‌گيري: افزايش سياست هاي تشويق، آگاهي بخشي در راستاي اهميت فرزندآوري، فراهم كردن اشتغال براي مردان، مسكن مناسب و اجراي برنامه هاي آموزشي جامع به منظور تقويت ديدگاه مثبت مردان نسبت به فرزندآوري ضروري است.