مقايسه تاثير تمرينات پيلاتس و ثبات مركزي بر دياستازيس ركتي و ويژگي‌هاي ساختاري عضلات شكمي زنان ‏نخست‌زا

هدف:دياستازيس ركتي (Diastasis Recti) و تغييرات ساختاري در عضلات شكمي، از جمله پيامدهاي مهم انجام زايمان به روش سزارين (Cesarean) مي باشد. تمرينات ورزشي به عنوان راهكاري ايمن و درد دسترس براي بهبود اين اختلالات پيشنهاد شده است. لذا هدف از تحقيق حاضر مقايسه تاثير تمرينات پيلاتس (Pilates Exercises) و ثبات مركزي (Core Stability) بر دياستازيس ركتي و ويژگي هاي ساختاري عضلات شكمي زنان نخست زا (Primiparous) مي باشد.روش بررسي:تحقيق حاضر از نوع نيمه تجربي مي باشد. تعداد 20 نفر از مادران نخست زا بين سنين 20 تا 30 سال بر اساس معيارهاي ورود و خروج از تحقيق وارد تحقيق شدند. سپس به صورت تصادفي ساده به دو گروه تمرينات ثبات مركزي و تمرينات پيلاتس تقسيم شدند. در مرحله پيش آزمون، دياستازيس ركتي و ضخامت عضلات راست شكمي و عرضي شكم به وسيله دستگاه سونوگرافي مورد ارزيابي قرار گرفت. پس از آن آزمودني هاي گروه هاي تمريني، تمرينات مربوط به خود را به مدت 8 هفته به انجام رسانيدند. تمرينات به صورت 3 جلسه در هفته و هر جلسه 45 تا 60 دقيقه به طول انجاميد. پس از پايان 8 هفته تمرينات، كليه متغيرهاي تحقيق، يك بار ديگر و در مرحله پس آزمون مورد بررسي قرار گرفت. از روش تحليل واريانس دوراهه به منظور تجزيه و تحليل آماري يافته هاي پژوهش در سطح معني داري 0/05≥p استفاده شد.يافته ها:نتايج آزمون تحليل واريانس دوراهه نشان داد كه پس از انجام 8 هفته تمرينات، دياستازيس ركتي (0/001=p) و ضخامت عضلات راست (0/001=p) و عرضي شكمي (0/021=p) در هر دو گروه تمريني به طور معني داري بهبود يافته است. همچنين نتايج آزمون تحليل واريانس دوراهه نشان داد كه در مرحله پس آزمون، بين ميانگين متغيرهاي مورد بررسي در بين دو گروه تمريني تفاوت معني داري وجود ندارد (0/05≤p).نتيجه گيري:تمرينات پيلاتس و ثبات مركزي به دليل آنكه تاثير چشم گيري بر فراخواني واحدهاي حركتي عضلات مركزي بدن دارند، مي توانند افزايش قدرت و هماهنگي عضلات راست و عرضي شكمي و نتيجتاً ايجاد ثبات در اين ناحيه را به دنبال داشته باشند. لذا مي توانند به عنوان گزينه هاي مناسب براي بهبود دياستازيس ركتي و ضخامت عضلات شكمي زنان نخست زا پيشنهاد شوند.