مقايسه تاثير تمرينات برايتونيك و يوگا بر سطح تعادل و عملكرد حركتي دختران كم توان ذهني آموزش پذير

هدف:عقب ماندگي ذهني يكي از رايج ترين معلوليت هاي ذهني است كه با اختلال در حفظ تعادل و ضعف در عملكرد حركتي مبتلايان همراه مي باشد. هدف ازاين تحقيق مقايسه تمرينات برايتونيك و يوگا بر سطح تعادل و عملكرد حركتي دختران كم توان ذهني آموزش پذير بود.روش بررسي:در اين مطالعه ي نيمه تجربي، جامعۀ آماري شامل تمامي دخترانِ كم توان ذهنيِ آموزش پذير 12-7 ساله شهرستان مشهد بود كه تعداد 45 نفر با ميانگين ± انحراف معيار سن به سال (2/59± 11/34)، قد به سانتيمتر (6/91± 149) و وزن به كيلوگرم  (6/13±39/52) در قالب سه گروه 15 نفره كنترل، برايتونيك و يوگا قرار گرفتند. گروه هاي تجربي تمرينات را به مدت شش هفته(سه جلسه 45 دقيقه اي در هفته) انجام دادند. در پيش آزمون و پس آزمون از آزمون لك لك، Y و آزمون برخاستن و رفتن به ترتيب براي تعادل ايستا، پويا و عملكرد حركتي سه گروه استفاده شد. از آزمون t زوجي با آزمون تعقيبي بونفروني و آزمون كوواريانس با سطح معناداري (0/05≥α) براي بررسي تفاوت بين گروه ها استفاده شد.يافته‌ها:نتايج درون گروهي نشان داد كه تمرينات برايتونيك و يوگا باعث بهبود تعادل ايستا، تعادل پويا و عملكرد حركتي كودكان مي‌ شوند (0/001=P). همچنين نتايج بين گروهي نشان داد كه تعادل ايستا، تعادل پويا و عملكرد حركتي به طور معنا‌داري در گروه تمرينات يوگا و برايتونيگ نسبت به گروه كنترل بهتر بود (0/001=P). اما هيچ تفاوت معناداري بين اثربخشي تمرينات يوگا و برايتونيك در بهبود تعادل ايستا و پويا و عملكرد حركتي وجود نداشت (0/05 P)).نتيجه‌گيري:با توجه به تمرينات برايتونيك و يوگا  بر هر دو فاكتور تعادل و عملكرد حركتي، پيشنهاد مي‌ شود از تمرينات برايتونيك و يوگا در برنامه هاي توانبخشي دانش آموزان كم توان ذهني استفاده گردد.