تأثير مداخلات تمريني بر تعادل ورزشكاران ايراني داراي بي‌ثباتي مچ پا ، مقاله مروري ‏

هدف:اسپرين مچ پا شايع ترين آسيب در بين ورزشكاران مي باشد كه معمولاً منجر به بي ثباتي مچ پا مي شود. پروتكل هاي تمريني مختلفي به منظور بهبود بي ثباتي مچ پا و بهبود تعادل ورزشكاران اجرا شده است. از اين رو هدف از پژوهش حاضر، مروري بر تأثير مداخلات تمريني بر تعادل ورزشكاران داراي بي ثباتي مچ پا بود.روش بررسي:جستجوي جامع الكترونيك در پايگاه اطلاعات علمي جهاد دانشگاهي، بانك اطلاعات نشريات كشور، پايگاه استنادي علوم جهان اسلام و مركز منطقه اي اطلاع رساني علوم و فناوري با محدودة زماني 1380 تا 1400 و كليدواژه هاي تعادل، ثبات پاسچر، بي ثباتي مزمن، بي ثباتي عملكردي و اسپرين مچ پا صورت گرفت. مطالعة حاضر به روش مروري سيستماتيك PRISMA مي باشد.يافته ها:تعداد 18 مقاله براساس معيارهاي ورود به مطالعه انتخاب شدند. مداخلات تمريني اعمال شده در 94/4 از مطالعات مورد بررسي باعث بهبود معنادار تعادل در ورزشكاران داراي بي ثباتي مچ پا شده است. تمرينات تركيبي (اجراي بيش از يك نوع تمرين در پروتكل) نسبت به تمرينات مجزا در بهبود تعادل تأثير بيشتري دارد.نتيجه گيري:احتمال دارد كه مداخلات تمريني بررسي شده، خصوصاً تمرينات تركيبي بتواند به بخش اصلي جلسات بازتواني ورزشكاران تبديل شود و در رابطه با تمرينات تركيبي، رشته هاي ورزشي بانوان و نوجوانان پژوهش هاي بيشتري صورت گيرد زيرا با بررسي در جنسيت و رده هاي سني متفاوت و همچنين ارتقاء كيفيت مطالعات، مي توان به نتايج ارزشمندتري دست يافت.