بررسي اثر نانوسيال Al2O3 در سيستم خنك ‌كاري موتور M13NI

در اين تحقيق عملكرد حرارتي موتور M13NI با استفاده از نانوسيال AL2O3+H2O در محيط آزمايشگاهي بررسي شد. در اين آزمايش آب و اتيلن‌گليكول به‌عنوان سيال‌هاي پايه با نانوذرات AL2O3 تركيب و مورد استفاده قرار گرفت. در اين تحقيق از نانوذرات nm 20 با درصدهاي حجمي 1 الي 2 درصد استفاده شد. نتايج نشان داد با اضافه نمودن سورفكتانت SDBS به AL2O3، نانوسيال تهيه‌شده در 22 روز اول پايدار است. همچنين مقدار پتانسيل زتا 37.7 mv برآورد شد كه نشان از پايداري نانوسيال دارد. افزايش كسر حجمي نانوذرات، باعث افزايش انتقال حرارت و افزايش افت فشار و همچنين كاهش پارامتر مريت (نسبت انتقال حرارت به قدرت پمپ) شد. در دور RPM 1150 و وجود 1 درصد كسر حجمي نانوذرات در سيال پايه آب به ترتيب افزايش 7/2 و 13/1 درصد حرارت دفع شده نسبت به مخلوط آب+اتيلن‌گليكول و آب خالص مشاهده شد. افزايش كسر حجمي نانوذرات در سيال پايه موجب كاهش دماي خروجي از رادياتور شده كه اين عمل باعث افزايش اختلاف دماي ورودي و خروجي گرديده و نرخ انتقال حرارت افزايش مي‌يابد. با استفاده از نانوسيال مي‌توان اندازه رادياتور و حجم سيستم خنك‌كاري را كوچك نمود و در نتيجه مقدار آب در گردش و توان تلف‌شده موتور را كاهش داد.