مطالعه پديدارشناسي روايت زنان هيات علمي از توازن كار و زندگي

پژوهش حاضر با هدف واكاوي تجربيات زيسته‌ زنان عضو هيأت علمي در فرآيند توازن كار و زندگي انجام شده و در سپهر ‌فلسفي تفسيرگرايي، با رويكرد كيفي، و با استفاده از روش پديدارشناسي طراحي شده است.‌ ابزار جمع‌آوري داده‌ها مصاحبه‌‌ نيمه‌ساختارمند و مشاركت‌كنندگان در پژوهش ۱۶ عضو ‌هيأت علمي زن از دانشگاه‌هاي خوارزمي، الزهراء (س)، خواجه نصير (استان تهران)، ‌دانشگاه قم (استان قم) و دانشگاه ايلام (استان ايلام)، مجرد و متأهل، از رشته‌ها و گروه‌هاي متفاوت فني، علوم پايه، هنر و علوم انساني، در سطوح مربي، استاديار و دانشيار، با راهبرد نمونه‌گزيني هدفمند در دسترس انتخاب شدند. يافته‌ها نشان مي‌دهد روايت زنان عضو هيأت علمي مشاركت‌كننده در پژوهش از آن‌چه در فر‌آيند توازن كار و زندگي تجربه كرده‌اند را مي‌توان در شش مقوله‌‌ اصلي «سبك زندگي زنان عضو هيأت علمي»، «دشواري‌هاي فر‌آيند جذب»، «مشوق‌ها»، «موانع تجربه‌شده توازن كار و زندگي»، «راهبردهاي تجربه‌شده‌ توازن كار و زندگي» و «پيشنهادهايي براي توازن» دسته‌بندي كرد. نهايت آن‌كه به‌نظر مي‌رسد نهاد دانشگاه به دگرديسي نويني براي پذيرش حضور زنان و همراهي با آنان به‌عنوان نيروهاي حرفه‌اي نياز دارد.