استراتژي باند الاستيك: تجربة زيسته زنان ازمقابله با خشونت خانگي

پژوهش حاضر با هدف مطالعه كيفي بسترهاي خشونت خانگي در تجربه زنان استان خوزستان انجام شد. از ميان روش‌هاي تحقيق كيفي براي بررسي تجربه خشونت روش پديدارشناسي تفسيري بكار گرفته‌شده است. 18 شركت‌كننده به‌وسيله نمونه‌گيري هدفمند و با استراتژي نمونه‌گيري معيار انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از مصاحبه نيمه‌ساختاريافته ‌و براي تحليل داده‌هاي حاصل از مصاحبه‌هاي پديدارشناسي از روش كلايزي استفاده شد. يافته ها در زمينه بسترهاي خشونت شامل 230 مفهوم اوليه و 13 مضمون محوري بود. مضامين اصلي «حمايت اجتماعي ضعيف، ديناميك قدرت به‌عنوان سازنده روابط عاشقانه، تخصيص اعتبارات حساب نشده به مردان، غيرت و شرف مردانگي، استفاده از راهبردهاي ناكارآمد، زنانگي سنتي برساخت فرهنگي-اجتماعي، هويت بخشي به رفتارخشونت زاي مردانه، احساس استيصال و درماندگي، تاب آوري و راهبرد سازگارانه، عدم وجود قوانين سخت‌گيرانه، فقر زنانه و عدم توازن قدرت» بود كه در نهايت مي توان اين مضامين را به سه بستر «ساختاري، خرد و تعاملي» نسبت داد. نتايج اين مطالعه نشان داد خشونت به دو دليل بي‌عدالتي هرمنوتيكي و كمبود منابع تفسير جمعي رخ مي دهد و تحت تأثير ساختار و ايدئولوژي حاكم بر جامعه و پيوند‌هاي اجتماعي فرد با اطرافيان و پاداش‌ها و تنبيه‌هايي ايجاد مي‌گردد كه شخص در جريان كنش‌هايش دريافت مي كند. در نهايت اين تنش قوي منجر به استراتژي باند الاستيك خواهد شد كه حاكي از يك فرآيند طولاني‌مدت حركت بين مخالفت فعالانه با خشونت و تسليم شدن و ماندن در موقعيت براي مدتي طولاني‌تر، قبل از اين‌كه رابطه را ترك نمايد، است.