تعاملات شهر و طبيعت در شكل‌گيري بافت قديم و جديد شهر گرگان با تأكيد بر مفاهيم منظر

از ديرباز مكان‌يابي و استقرار شهرها به ساختار طبيعي و اقليمي منطقه وابستگي داشته است و شكل شهر و منظر و به تبع آن ساختارهاي معماري در هماهنگي با ويژگي‌هاي كالبدي مانند توپوگرافي زمين، پوشش گياهي و جانوري، آب و ساير عوامل دخيل در اكوسيستم، شكل مي‌گيرند. علاوه بر آن، عوامل محيطي همواره در ذهن ساكنين و بهره‌برداران منظر داراي هويت هستند و به آن معنا مي‌بخشند. از اين‌روست كه يك درخت قديمي، جريان آب و بسياري ديگر از عوامل منظر در ذهن ماندگار و گاه به صورت نمادين مقدس مي‌شوند.تنوع شكل زمين و رابطۀ متقابل شهر و بستر، تعاملات محيط و ساختار مصنوع و شكل‌گيري منظر هويتمند در بسياري از شهرهاي ايران از جمله گرگان قابل مشاهده است. همجواري با جنگل، رودخانه و كوهستان از جمله ويژگي‌هاي خاص منظريني است كه در اين شهر وجود دارد. از اين‌رو اين پژوهش بر آن است تا با رويكردي كيفي و بر مبناي تحليل‌هاي تفسيري – تاريخي و موردپژوهي به بررسي رويكردهاي مواجهه با طبيعت در شهر گرگان بپردازد. لذا پژوهش حاضر كه منتج از يك بازديد ميداني گروهي و سه روزه از شهر گرگان بوده و در تلاش است با بررسي متون و منابع مكتوب به شناسايي عوامل اكولوژيك مؤثر در شكل‌دهي منظر شهري گرگان بپردازد و با مطالعۀ ميداني به بررسي رابطۀ متقابل اين دو باهم پرداخته و وجوه عيني و ذهني مؤثر در شكل‌گيري منظر اكولوژيك را معرفي كند.