اثربخشي آموزش گروهي مقابله با سوگ در بهبود تجربه سوگ ناشي از كوويد-19 در زنان سوگوارشهر يزد

مقدمه: شيوع بالاي بيماري كوويد-19 و ابتلاء سريع افراد، اعمال محدوديت ها و مرگ و ميرناشي از بيماري، تأثيرات منفي زيادي بر جنبه هاي رواني و اجتماعي خانواده هاي سوگوار داشت.  اين پژوهش با هدف اثربخشي آموزش گروهي جهت مقابله با سوگ و بهبود تجربه سوگ بر روي زنان سوگوار شهر يزد انجام گرديد.روش بررسي : پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي و طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري از زنان داراي تجربه سوگ كه بر اثر اين بيماري همسر خود را در سال 1400 از دست داده بودند، تشكيل گرديد  از بين آن ها تعداد 30 شركت كننده به روش نمونه گيري  در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. پرسشنامه تجربه سوگ (GEQ) The Grief Experience Questionnaire بارت و اسكات (1998) بر روي گروه ها استفاده شد. همچنين بسته آموزشي مقابله با سوگ كه از تجربه زيسته زنان سوگوار شهر يزد مي باشد (كلانتري و همكاران، 1400)، بر روي گروه آزمايش به مدت ده جلسه 90 دقيقه اي هفتگي انجام شد. در تحليل داده ها از واريانس با اندازه گيري مكرر و  نرم افزاز SPSS نسخه 26 استفاده گرديد.يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان داد كه ميانگين نمره تجربه سوگ در پس آزمون گروه آزمايش كمتراز گروه كنترل است و از لحاظ آماري اختلاف معني داري را نشان داد (0.001 p). آموزش گروهي و برنامه مداخله آموزشي توانسته است تجربه سوگ را در گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل در زنان داغديده بهبود بخشد. نتيجه گيري: مداخله آموزشي مبتني بر تجربه زيسته زنان سوگوار شهر يزد به عنوان يكي از روش هاي مؤثر در بهبود تجربه سوگ مي تواند استفاده شود.