اثربخشي بازي درماني (تراپلي) بر نشانه‌هاي افسردگي و سوگ كودكان داغديده در همه‌گيري كرونا ويروس 1398

مقدمه: عواقب بيماري همه‌‌گير كرونا ويروس1398 غيرقابل انكار است و به‌ مثابه يك رويداد مهم مراقبت‌هاي بهداشتي منجر به گسترش احساس اضطراب، افسردگي، ترس و نگراني هاي مزمن در بين كودكان شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي تراپلي بر نشانه‌هاي ‌افسردگي و سوگ كودكان داغديده در همه‌گيري كرونا ويروس 1398 انجام شد. روش بررسي: روش پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه كودكان 7 تا 11 ساله فاقد پدر در سال 1400 در شهر يزد بود. نمونه  مورد مطالعه شامل 30 كودك-والد بودند كه به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه كنترل و آزمايش قرار گرفتند. گروه آزمايش 12 جلسه 45 دقيقه‌اي به صورت هفتگي آموزش تراپلي را به صورت حضوري ديدند ولي گروه كنترل، مداخله‌اي دريافت نكرد. گروه‌ها در دو مرحله‌ي پيش‌آزمون و پس‌آزمون به مقياس سوگ طولاني كودكان اسپويج و همكاران (2013) و مقياس افسردگي كودكان كواكس (1977) پاسخ دادند. تحليل داده ها نيز توسط نسخه 26 نرم‌افزار SPSS و با استفاده از  تحليل كوواريانس تك متغيري (آنكوا) انجام شد. يافته ها: بر اساس نتايج به دست آمده، اثر اصلي متغير درمان بر نمره‌هاي نشانگان افسردگي و سوگ پس‌آزمون معنادار است (0.05 P). همچنين نتايج نشان داد كه ميانگين نمره‌هاي تعديل شده پس‌آزمون نشانگان افسردگي و سوگ در گروه آزمايش، كمتر از گروه كنترل است. نتيجه‌گيري: بنابر يافته هاي پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه بازي درماني براي كاهش نشانگان اختلال سوگ در كودكان داغدار موثر است و شيوه آموزشي به كارگرفته شده، الگويي مناسب براي برخورد با اين كودكان ارائه داده است.