بررسي مؤلفه‌هاي آموزشي انتخاب همسر بر اساس فرهنگ ايراني: يك مطالعۀ كيفي

مقدمه: يكي از راه‌هاي ارتقاي فرهنگ و ارزش‌هاي جامعه اسلامي در ايران شناسايي و معرفي مؤلفه هاي انتخاب همسر است. شناخت اين مؤلفه ها مي تواند موجب انتخاب همسرگزيني مناسب و پيشگيري از خطاهاي متداول در اين زمينه گردد. از اين رو، پژوهش حاضر با هدف بررسي مؤلفه‌هاي آموزشي انتخاب همسر در جامعۀ ايراني انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه از نوع كيفي و با ماهيت اكتشافي-توصيفي بود كه با استفاده از نظريۀ داده بنياد و به كارگيري روش نظام‌مند استراوس و كوربين به طور همزمان به گردآوري، اجرا و تحليل داده‌ها پرداخته شد. جامعۀ آماري پژوهش شامل تمامي مشاوران خانواده، اساتيد هيئت علمي و مديران مراكز مشاوره دخيل در زمينۀ آموزش و مشاورۀ ازدواج شهرستان يزد در سال 1401 بود. از اين‌رو، براي نمونۀ پژوهش، 32 مشاركت‌كننده با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها نيز از طريق مصاحبۀ نيمه ساختارمند و ضبط مصاحبه‌ها گردآوري شد. يافته‌ها: نتايج كدگذاري باز نشان داد از 254 گزاره استخراج شده، 27 مفاهيم در قالب 11 مقوله به دست آمد. كدگذاري محوري با ادغام و ارتباط بين مقولات، پنج مؤلفه اصلي (آگاهي از فلسفۀ ازدواج، انتخاب هوشمند، سواد ازدواج، راهبردهاي عقلاني-هيجاني و سبك ارزشمند ازدواج) را مطرح نمود. كدگذاري انتخابي نيز با طراحي چارچوب پارادايم به صورت ترسيمي، نظريۀ نهايي خود را به نمايش گذاشت. نتيجه‌گيري: شناسايي ابعاد و مؤلفه‌هاي همسرگزيني مي‌تواند راهگشاي سنجش و ارزيابي جوانان در شرف ازدواج توسط مشاوران پيش‌از ازدواج و زوج‌درمانگران باشد؛ زيرا موجب گرفتن تصميمات حياتي و مهم در انتخاب شريك زندگي براي جوانان خواهد بود.