بررسي ارتباط بين سلامت عمومي و كار‌عاطفي در پرستاران بيمارستان‌هاي دولتي و خصوصي

مقدمه: كار‌عاطفي به عنوان يكي از مؤلفه‌هاي مهم محيط‌هاي كاري شناخته مي‌شود كه در آن كاركنان بايستي از راهبردهاي گوناگون براي مديريت و كنترل احساسات در تعامل با ارباب رجوع استفاده كنند.يكي از مؤلفه‌هاي مهم اثرگذار بر كار‌عاطفي، سلامت عمومي كاركنان است. اين پژوهش با هدف بررسي رابطه سلامت‌ عمومي و كارعاطفي در بين پرستاران بيمارستان‌هاي دولتي و خصوصي كشور انجام شد. روش بررسي: داده‌هاي پژوهش از روش پيمايش و به صورت مقطعي جمع‌آوري شد. جامعه پژوهش ۴۸۰ نفر از پرستاران بيمارستان‌هاي خصوصي و دولتي كل كشور بودند كه به روش نمونه‌گيري غير‌تصادفي در‌‌دسترس انتخاب شدند. تجزيه ‌و تحليل يافته‏هاي تحقيق، با استفاده از نرم‌افزار22 SPSS  و به كمك آزمون‌هاي آماري دومتغيره و چند متغيره انجام گرديد. يافته‏ ها: نتايج نشان داد متغيرهاي مستقل تحقيق شامل بي‌خوابي، تحت فشار بودن، احساس ناراحتي و افسردگي، خوشحالي وخوش‌بيني تأثيرمعني‌دار بر متغير وابسته داشته‌اند كه از اين ميان متغيراحساس ناراحتي و افسردگي با بتاي (0.178) و سطح معناداري (0.002) بيشترين تأثير را بر روي متغير كارعاطفي دارد. نتايج تحليل رگرسيون نشان مي‌دهد كه متغيرهاي مستقل، 17درصد از واريانس متغيروابسته را تبيين كرده‌اند.  نتيجه گيري: بهبود و ارتقاء سلامت‌عمومي پرستاران باعث افزايش مهارت آنها در كارعاطفي مي‌شود كه به آنها در شكل‌گيري روابط موفق انساني و ايجاد روابط موثر درماني با بيماران كمك شاياني مي‌كند.در همين راستا پيشنهاد مي‌شود تمهيدات لازم براي حفظ و ارتقاي سلامت‌عمومي پرستاران از قبيل معاينات و مشاوره‌هاي منظم و برگزاري جلسات متعدد براي افزايش روحيه و انگيزه‌كاري و تقويت باورهاي فكري و ارزشي، استفاده از برنامه‌هاي مفرح ورزشي، فرهنگي و مذهبي همراه با اعطاي امتيازات ويژه مالي و غيرمالي صورت گيرد.