اثربخشي تمرينات ادراكي-حركتي پارياد بر بازداري پاسخ، انعطاف‌پذيري شناختي و بازتوليد زمان در كودكان داراي اختلال هماهنگي رشدي

ﻣﻘﺪﻣﻪ: اﺧﯿﺮاً ﮔﺮاﯾﺶ ﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎده از روﯾﮑﺮدﻫﺎي درﻣﺎﻧﯽ ﻧﻮﯾﻦ ﺟﻬﺖ ﺑﻬﺒﻮد ﮐﺎرﮐﺮدﻫﺎي اﺟﺮاﯾﯽ ﮐﻮدﮐﺎن داراي اﺧﺘﻼل ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ رﺷﺪي، ﺗﻮﺟﻪ زﯾﺎدي را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﮐﺮده اﺳﺖ. ﻫﺪف ﭘﮋوﻫﺶ، ﺑﺮرﺳﯽ اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ﭘﺎرﯾﺎد ﺑﺮ ﺑﺎزداري ﭘﺎﺳﺦ، اﻧﻌﻄﺎفﭘﺬﯾﺮي ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ و ﺑﺎزﺗﻮﻟﯿﺪ زﻣﺎن در ﮐﻮدﮐﺎن 8-12 ﺳﺎﻟﻪ داراي اﺧﺘﻼل ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ رﺷﺪي ﺑﻮد. روش ﺑﺮرﺳﯽ: ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ از ﻧﻮع ﻧﯿﻤﻪ آزﻣﺎﯾﺸﯽ ﺑﺎ ﻃﺮح ﭘﯿﺶآزﻣﻮن-ﭘﺲآزﻣﻮن ﺑﻮد. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري ﭘﮋوﻫﺶ را ﺗﻤﺎﻣﯽ داﻧﺶ آﻣﻮزان ﭘﺴﺮ 8 ﺗﺎ 12 ﺳﺎﻟﻪ ﻣﺪارس ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﻣﺮودﺷﺖ در ﺳﺎل 1398 ﺗﺸﮑﯿﻞ دادﻧﺪ ﮐﻪ از ﺑﯿﻦ آنﻫﺎ 30 ﻧﻔﺮ ﺑﻪﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﯽ در دو ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶ و ﮐﻨﺘﺮل ﮔﻤﺎرده ﺷﺪﻧﺪ. ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ادراﮐﯽ-ﺣﺮﮐﺘﯽ ﭘﺎرﯾﺎد ﺑﻪ ﻣﺪت 20 ﺟﻠﺴﻪ ﺳﯽدﻗﯿﻘﻪاي در ﺳﺎﻟﻦ ورزﺷﯽ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ. دادهﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﺮم اﻓﺰار GO/NOGO، ﻧﺮماﻓﺰار اﺳﺘﺮوپ و ﺑﺎزﺗﻮﻟﯿﺪ زﻣﺎن ﺟﻤﻊآوري ﺷﺪ. ﺗﺤﻠﯿﻞ دادهﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آزﻣﺗﺤﻠﯿﻞ وارﯾﺎﻧﺲ ﺑﺎ اﻧﺪازهﮔﯿﺮي ﻣﮑﺮر و وﯾﻠﮑﺎﮐﺴﻮن در ﻧﺮم اﻓﺰار SPSS24 اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: ﻧﺘﺎﯾﺞ ﭘﮋوﻫﺶ ﻧﺸﺎن داد ﻧﻤﺮات ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶ در ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎي اﻧﻌﻄﺎفﭘﺬﯾﺮي ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ و ﺑﺎزداري ﭘﺎﺳﺦ، اﻓﺰاﯾﺶ و ﻧﻤﺮات ﺑﺎزﺗﻮﻟﯿﺪ زﻣﺎن، ﮐﺎﻫﺶ داﺷﺖ. ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل، ﻧﻤﺮات ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل در ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎي ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮي ﻧﺪاﺷﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﭘﮋوﻫﺶ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ادراﮐﯽ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﭘﺎرﯾﺎد ﺑﺮ ﺑﺎزداري ﭘﺎﺳﺦ و ﺑﺎزﺗﻮﻟﯿﺪ زﻣﺎن ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﻌﻨﺎداري دارد 0/005 p، اﻣﺎ ﺑﺮ ﻣﺆﻟﻔﻪ اﻧﻌﻄﺎفﭘﺬﯾﺮي ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﻌﻨﺎداري ﺪاﺷﺖ 0/005 p . ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮي: ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ﭘﺎرﯾﺎد ﺑﺮ ﺑﺎزداري ﭘﺎﺳﺦ و ﺑﺎزﺗﻮﻟﯿﺪ زﻣﺎن ﮐﻮدﮐﺎن داراي اﺧﺘﻼل ﺎﻫﻨﮕﯽ رﺷﺪي، ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽﮔﺮدد اﯾﻦ ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ﺑﻪﻋﻨﻮان ﯾﮏ روش ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي ﺑﻬﺒﻮد ﺑﺮﺧﯽ ﮐﺎرﮐﺮدﻫﺎي اﺟﺮاﯾﯽ اﯾﻦ ﮐﻮدﮐﺎن ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﯿﺮد.