اثربخشي آموزش شفقت به خود بر هيجان‌هاي تحصيلي در دانش آموزان پايه ششم ابتدايي شهر زارچ

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش شفقت به خود بر هيجان‌هاي تحصيلي در دانش آموزان پسر پايه ششم دوره ابتدايي شهر زارچ انجام شد. روش بررسي: شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون به همراه گروه كنترل بود. جامعه پژوهش حاضر تمامي دانش آموزان پسر پايه ششم دوره ابتدايي شهر زارچ در سال تحصيلي 1400 - 1401 است. نمونه پژوهش مطابق با پژوهش‌هاي آزمايشي 30 نفر بود كه به صورت تصادفي انتخاب و به صورت تصادفي 15 نفر به گروه آزمايش و 15 نفر به گروه كنترل اختصاص داده شدند. پرسش‌نامه هيجان‌هاي تحصيلي پكران و همكاران(2002)، جهت سنجش متغيرهاي پژوهش استفاده شد. گروه آزمايش در هشت جلسه 60 دقيقه‌اي تحت آموزش شفقت به خود قرار گرفتند اما گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نكرد. داده‌ها با نرم افزار 22SPSS   مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته‌ها: نتايج تحليل كوواريانس چند متغيره (مانكوا) نشان داد كه در هيجان‌هاي تحصيلي مثبت و منفي در پس آزمون بين گروه آزمايش و كنترل تفاوت معناداري ايجاد شده است. نتيجه گيري: بنابراين آموزش شفقت به خود بر بهبود هيجان‌هاي تحصيلي دوره ابتدايي مؤثر بوده است و مشاوران مدرسه، روانشناسان و ساير متخصصان حوزه كار با دانش آموزان و تعليم تربيت مي‌توانند از آموزش شفقت به خود به عنوان مداخله مفيد جهت كمك به دانش آموزان استفاده نمايند. اين مقاله برگرفته از پايان نامه دوره كارشناسي ارشد رشته روانشناسي تربيتي دانشگاه يزد است.