مقايسه تأثير والپروات سديم و سيترونلول بر غلظت استريول، گنادوتروپين جفتي و آلفافيتوپروتئين در سرم مادر و جنين و مايع آمنيوتيك در موش صحرايي

مقدمه: مصرف بسياري از داروهاي ضدصرع مانند والپروات سديم در دوران بارداري، داراي اثرات مخرب و تراتوژنيك مي باشد. بنابراين مطالعه حاضر با هدف مقايسه تأثير سديم والپروات و داروي كم‌خطرتر سيترونلول بر سطح متغيرهاي سه گانه تشخيص ناهنجاري هاي سيستم عصبي در مادر و جنين انجام شد. روش‌كار: در اين مطالعه تجربي كه در سال 1398 انجام شد، 18 سر موش صحرايي ماده بالغ از نژاد ويستار (200-220 گرم، 12-10 هفته) به 3 گروه 6تايي شامل كنترل، تجربي 1 (دريافت كننده والپروات سديم/ 400 ميلي گرم بر كيلوگرم) و تجربي 2 (دريافت كننده سيترونلول/ 400 ميلي گرم بر كيلوگرم) تقسيم شدند و پس از قرار گرفتن در كنار موش نر و تأييد حاملگي (پلاك واژني و واژينال اسمير)، والپروات سديم و سيترونلول را در روزهاي 7، 8، 9 و 10 بارداري به‌صورت داخل صفاقي دريافت نمودند. در روز 18 بارداري، نمونه برداري از سرم مادر، سرم جنين و مايع آمنيوتيك انجام گرفت و ميزان استريول آزاد، هورمون گنادوتروپين جفتي و آلفافيتوپروتئين با روش الايزا سنجيده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS (نسخه 21) و آزمون آماري آنووا و تست دانكن انجام گرفت. ميزان p كمتر از 0.05 معني‌دار در نظر گرفته شد. يافته ها: ميانگين غلظت استريول، گنادوتروپين جفتي و آلفافيتوپروتئين در سرم مادر، سرم جنين و مايع آمنيوتيك در گروه سيترونلول تفاوت معني داري با گروه كنترل نشان نداد (0.05 p)، اما در گروه والپروات سديم كاهش معني دار سطح استريول و گنادوتروپين جفتي و افزايش معني دار آلفافيتوپروتئين در سرم مادر، سرم جنين و مايع آمنيوتيك نسبت به گروه هاي كنترل و تجربي 2 مشاهده شد (0.05 p). نتيجه گيري: سيترونلول به‌عنوان يك داروي ضدصرع با عوارض جانبي كمتر و ايمني بيشتر مي تواند در دوران بارداري مورد استفاده قرار گيرد.