تاثيرگردشگري خوراك در آفرينش فرصت‌هاي كارآفريني شهرها (مطالعه موردي شهرهاي شرقي استان گيلان)

گردشگري خوراك گونه‌اي از گردشگري است كه مواد غذايي را يكي از عوامل ايجاد انگيزه براي سفر به‌شمار مي‌آورد. استان گيلان در اين زمينه قابليت‌هاي منحصربه‌فرد و فراواني دارد و مي‌تواند با بسياري از كشورهاي مطرح در اين صنعت رقابت كند؛ اما متأسفانه اين مهم تا به امروز كمتر در استان گيلان مورد توجه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر شناسايي اثر گردشگري خوراك بر خلق فرصت‌هاي كارآفريني در شهرهاي شرق استان گيلان است. شهرهاي شرقي استان گيلان جغرافياي تغذيه مخصوص به خود را دارند. تنوع گسترده با منشأ گياهي و نقش رنگ‌هاي مختلف غذا در بازارهاي محلي ازجمله برجسته‌ترين ويژگي‌هاي عناصر فضايي در سفرۀ غذايي شرق گيلان است. روش تحقيق مبني بر دو بخش كيفي و كمّي است كه در بخش كيفي از طريق مصاحبه با خبرگان و در بخش كمّي با استفاده از پرسشنامه تحليل يافته‌ها انجام شد. به‌منظور بررسي روابط بين متغيرها از روش معادلات ساختاري استفاده شد. تحليل داده‌هاي پژوهش با استفاده از نرم‌افزار LISREL، SPSS صورت گرفت. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه گردشگري خوراك بر خلق فرصت‌هاي كارآفريني اثر مستقيمي دارد. در بين متغيرهاي وابسته بيشترين تأثيرگذاري بر فرصت‌هاي كارآفريني در حوزۀ اقامتي، پذيرايي است (P≤ 0/05). خلق فرصت كارآفريني در حوزۀ سياحتي، فرهنگي با ضريب بتا 0.72 در رتبۀ دوم و ايجاد مراكز تجاري، اداري با ضريب مستقيم 0.162 در مقام سوم قرار دارند؛ بنابراين نتيجه‌گيري براساس نتايج رويكرد مدل‌سازي معادلات ساختاري بيانگر تأثيرپذيري گردشگري خوراك بر خلق فرصت‌هاي كارآفريني به‌ترتيب از چهار مؤلفۀ اقامتي، پذيرايي-سياحتي، فرهنگي-تجاري، اداري و حمل‌ونقل عمومي بوده است. با توجه به بيشترين تأثير گردشگري خوراك بر ايجاد كارآفريني در حوزۀ اقامتي، پذيرايي، لزوم سرمايه‌گذاري بيشتر در اين حوزه پيشنهاد مي‌شود.