تحليل چالش‌هاي بهره برداران دهقاني و اثرات آن بر توسعه روستايي با رويكرد معادلات ساختاري (مورد مطالعه: استان زنجان، ايران)

هدف پژوهش حاضر كه با تركيبي از روش‌هاي توصيفي ـ تحليلي و علي انجام گرفته است، بررسي چالش‌هاي بهره‌برداران دهقاني و اثرات اين چالش‌ها بر توسعه روستايي استان زنجان مي‌باشد. براي گردآوري داده‌هاي مورد نياز علاوه بر مطالعات اسنادي از شيوه ميداني استفاده شده است. جامعه آماري پژوهش بالغ بر75831 بهره‌بردار دهقاني واقع در استان زنجان است، با استفاده از فرمول كوكران 340 خانوار به عنوان نمونه آماري برآورد شده‌اند. و براي تجزيه و تحليل داده‌هاي گردآوري شده از آزمون‌هاي مربوطه و نرم‌افزارهاي SPSS،AMOSE, EXCEL وGIS  استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان داد چالش‌هاي اقتصادي، مهم‌ترين مشكل بهره‌برداران در استان مي‌باشند و ميانگين چالش‌هايي كه بهره‌برداران دهقاني با آن مواجه‌اند با مقدار 3.79، به صورت معناداري بيشتر از حد متوسط مي‌باشد. نتايج آزمون تحليل واريانس نشان داد، در بين شهرستان‌هاي استان به لحاظ چالش‌هاي پيش‌روي بهره‌برداران تفاوت آماري معناداري وجود دارد و شهرستان‌هاي سلطانيه، ايجرود و ماهنشان با ميانگين رتبه‌اي3.967، 3.864 و3.651، داراي بيشترين و خدابنده، ابهر و زنجان با ميانگين رتبه‌اي 3.347، 3.429 و 3.481 داراي كمترين ميزان چالش‌هاي بهره‌برداري دهقاني هستند. همچنين وضعيت كلي توسعه روستايي با ميانگين 2.26، به صورت معناداري پايين‌تر از ميانگين مبنا قرار دارد و در ميان شاخص‌هاي آن، دو بعد كليدي مديريتي و اقتصادي توسعه روستايي در وضعيت نامناسب‌تري قرار دارند. نتايج مدل نهايي پژوهش در خصوص اثرات چالش‌هاي پيش‌روي بهره‌برداري دهقاني بر توسعه روستايي كه برازش آن به تأييد نهايي رسيد نشان داد، چالش‌هاي اجتماعي و محيطي با ضرايب 0.67- و 0.26-، به ترتيب داراي بيشترين و كمترين اثر منفي بر توسعه روستايي بوده‌اند.