تأثير سطوح آبياري و پيوند بر رشد و شاخص‌هاي فتوسنتزي گوجه‌فرنگي گلخانه‌اي رقم دافنيس

در اين پژوهش امكان پرورش گوجه‌فرنگي گلخانه‌اي رقم دافنيس با صرفه‌جويي در مصرف آب از طريق پيوند بر روي پايه‌هاي مختلف و با بررسي فرايند فتوسنتز و رشد مورد بررسي قرار گرفت. آزمايش به‌صورت كرت‌هاي خردشده در قالب طرح پايه كاملاً تصادفي اجرا شد كه كرت اصلي سطوح آبياري (دور آبياري 3، 6 و 9 روز) و كرت فرعي شامل 9 تركيب مختلف پيوندي بود. گياهان گوجه‌فرنگي پس از پيوند و استقرار در گلخانه به‌مدت 4 ماه تحت تأثير سطوح آبياري قرار گرفتند و در هر نوبت تا حد گنجايش مزرعه‌اي آبياري شدند. نتايج آزمايش نشان داد كه شدت فتوسنتز در تمام تركيبات پيوندي 36 روز پس از آغاز سطوح آبياري يكسان بود و با شاهد غيرپيوندي تفاوتي نداشت اما پس از گذشت 72 روز، شدت فتوسنتز در پايه امپرادور بيش از شاهد بود. شاخص‌هاي فلورسانس كلروفيل در اين آزمايش حساسيت لازم براي نشان دادن آثار تنش خشكي و نقش پايه‌ها بر آن را نداشتند. پايه گوجه‌فرنگي گيلاسي علاوه بر دارا بودن سيستم ريشه‌اي گسترده‌تر نسبت به ساير پايه‌ها، موجب رشد بيش‌تر شاخساره در تمام سطوح آبياري شد اگرچه كم‌ترين كاهش وزن ريشه در پايه بادمجان محلي يزد مشاهده شد. در كل مي‌توان چنين نتيجه‌گيري كرد كه فرايند فتوسنتز در اين آزمايش بيش‌تر تحت تأثير برهم‌كنش عوامل محيطي و پيوندك قرار گرفت و پايه‌هاي مورد استفاده نقش چنداني در اين رابطه نداشتند همچنين ميزان رشد سيستم ريشه‌اي و شاخساره گياه پيوندي بيش‌تر تحت تأثير قدرت ژنتيكي پايه قرار دارد و فعاليت‌هاي فتوسنتزي گياه سهم كم‌تري را به‌خود اختصاص مي‌دهند.