تبيين تفكر انتقادي در رويكرد برساختگرايي (تحليل واسازانۀ قرآني)

نظريه‌هاي تفكر انتقادي بطوركلي به دو دسته تقسيم ميشوند: نظريه‌ها‌يي كه معطوف به بيان ويژگيهاي مثبت و منفي پديده‌هاي گوناگون، ازجمله انسان هستند و نظريۀ قرآني كه تفكر انتقادي را مبتني بر اعتقاد به دامنۀ باز، خلاقانه و نامحدود دانش خداوند قلمداد ميكند. با بچالش كشيدن مضامين مندرج در رويكرد بيان ابعاد مثبت و منفي، فضا براي به ميدان آمدن ديدگاه معرفت متغير و خلاقانه هموار ميگردد؛ بدين‌صورت كه تعليم و تربيت بيش از پيش، ماهيتي ديني و بينهايت بخود ميگيرد. در علم و دانش و بتبع آن، محتواي دروس مبتني بر تفكر انتقادي، جنبۀ نامحدودنگرانه‌ غالب است و تحت تأثير ديگر ابعاد نظام فلسفي، يعني ارزشها و معرفت، شكل ميگيرد. فرايند باز و نامحدود بُعد تفكر انتقادي قرآني، منجر به رجحان رويكردهاي خلاقانه و استفادۀ مؤثر از آنها در امر آموزش ميشود. پژوهش حاضر تلاش ميكند تفكر انتقادي مبتني بر رويكرد ابعاد برساختگرايي معرفت انتقادي باز و نامحدود قرآني را تبيين نمايد. واسازي بمعني تحليل و بازخواني هر موضوعي بشيوۀ مركززدايي از آن و يافتن ابعادي از موضوع است كه اغلب از آن غفلت ميشود.