مسئلۀ جاودانگي نفس در انديشۀ علامه طباطبائي

ديدگاه علامه طباطبايي در باب جاودانگي نفس، مبتني بر جهانبيني توحيدي اوست. او تلاش كرده به چالش‌برانگيزترين مباحث و اشكالات مربوط به جاودانگي نفس در مسئلۀ سعادت و شقاوت ذاتي، احباط، تكفير و خلود در عذاب پاسخ دهد. علامه با اتكا به مباني عقلي و بر مبناي حكمت متعاليۀ صدرالمتألهين و بهره گيري از اصولي مانند اصالت وجود، حركت جوهري اشتدادي، وحدت حقيقت نفس و تشكيك در مراتب وجود، تقريري نو از معاد و جاودانگي نفس ارائه نموده است. اين نوشتار ميكوشد با طرح موضوع جاودانگي، نسبت آن را با اهداف و غايات انساني كه همان تحقق تماميت حقيقي انسان با معاد و جاودانگي نفس است، تبيين نمايد. در اين راستا، نظر علامه طباطبايي دربارۀ وجود جوهري نفس و اثبات جاودانگي آن، و همچنين وجوه نوآورانۀ انديشۀ وي در بحث جاودانگي و نتايج و پيامدهاي معرفتي آن را مورد بحث و بررسي قرار داده‌ايم و به اشكالات مطرح‌شده عليه جاودانگي نفس، با توجه به مباني علامه، پاسخ داده‌ايم.