بررسي اسلوب حذف معطوف‎عليه قبل از لام تعليل بر سر فعل مضارع در قرآن كريم و تاثير آن در ترجمه آيات

يكي از اسلوب‎هاي قرآن ‎كريم «معطوف‎عليه: لام تعليل+فعل مضارع (مصدر موؤل مجرور به لام و متعلق به فعل موجود يا مقدر در آيه)؛ واو+ معطوف: لام تعليل+ فعل مضارع (مصدر موؤل مجرور متعلق به فعل معطوف‌عليه)» است. در اين اسلوب معطوف‌عليه و معطوف با توجه به اين كه لام تعليل بر سر آنها آمده علت براي فعل متعلق خود در آيه مي‏باشند. گاهي در اين اسلوب معطوف‎عليه ذكر و گاهي حذف مي‏شود؛ از آنجا كه خداوند حكيم است، حذف معطوف‌عليه در اين اسلوب حكمتي دارد. مقاله پيش‎رو با روش تحليلي-توصيفي به بررسي اين حكمت و تاثير آن در ترجمه اين آيات پرداخته كه يافته‌ها و نتايج آن بدين‌ شرح ‌است: حكمت عدم ذكر معطوف‎عليه وجود اسراري است كه در مقام تخاطب نمي‎گنجيده، از‎ اين ‎رو خداي متعال براي رعايت حال عموم مخاطبين، معطوف‎عليه را حذف نموده، نگارنده حكمت حذف موضوعات اين آيات را تحليل نموده، از جمله اين كه موضوعات آيات در مقام بيان علل احكام تكويني و تشريعي و يا جبر و اختيار است كه براي عموم مردم قابل درك نيست. از اين ‎رو خداي متعال براي رعايت مقام تخاطب عموم افراد معطوف‎عليه را حذف نموده است. تركيب اين آيات اين‎گونه است: واو عاطفه، لام تعليل+ فعل مضارع موؤل(جار و مجرور) عطف بر معطوف‎عليه مقدر(جار و مجرور) كه متعلق به فعل مذكور يا مقدر در آيه است. اين نحوه تركيب، در ترجمه آيات مخاطب را آگاه مي‌كند كه معطوف مذكور در آيه تعليل نهايي براي فعل متعلق لام تعليل نيست و غايات والاي علاوه بر آن در آيه وجود دارد كه حذف شده‌ است.