پهنه‌بندي خطر وقوع سيلاب در حوضه آبريز رضي‌ چاي با استفاده از مدل ويكور

سيلاب يكي از بزرگ‌ترين و رايج‌ترين اشكال مخاطرات طبيعي است و همه‌ ساله در سراسر جهان منجر به ايجاد خسارات جاني و مالي فراوان مي‌گردد. به ‌طوري كه رخداد اين پديدۀ مخرب در طي چند سال گذشته باعث تخريب برخي از راه‌هاي ارتباطي، آسيب به برخي مناطق مسكوني، اراضي زراعي و باغات واقع در اين حوضه شده است. براي رسيدن به اين هدف با بررسي‌هاي ميداني و مطالعه منابع، ابتدا 8 عامل مؤثر وقوع سيلاب منطقه شامل؛ شيب، طبقات ارتفاعي، ليتولوژي، فاصله از گسل، بارش، كاربري‌اراضي، فاصله از رودخانه و خاك شناسايي و طبقه‌بندي شدند. سپس لايه‌هاي اطلاعاتي توسط سامانه اطلاعات جغرافيايي تهيه گرديد. ارزش‌گذاري و استاندارد‌سازي نقشه‌هاي معيار، به ‌صورت توأم با استفاده از روش‌فازي انجام گرفت. در مرحله بعد عوامل مورد بررسي به‌صورت وزن‌دهي كريتيك مورد بررسي قرار گرفت. تحليل و مدل‌سازي نهايي با استفاده از روش ويكور به‌عنوان يكي از روش‌هاي تحليل تصميم‌گيري چند‌معياره، انجام شد. نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه از بين عوامل مؤثر در ايجاد سيلاب، عامل شيب با ضريب وزني 0.18، عامل ارتفاع با ضريب وزني 0.17 و كاربري اراضي با ضريب‌وزني 0.13 به ترتيب مهم-ترين عوامل ايجاد سيلاب در حوضه رضي‌چاي هستند. به‌ علاوه، به ترتيب 15.49 و 16.47 درصد از مساحت حوضه، در طبقه بسيار پرخطر قرار دارد كه نشانگر پتانسيل بالاي اين حوضه براي وقوع سيلاب مي‌باشد. به طور عمده، مناطق بسيار پرخطر در قسمت شمال و شمال‌غربي حوضه مطالعاتي قرار دارند؛ لذا پهنه‌بندي خطر سيلاب مي‌تواند كمك مؤثري را در انجام اقدامات حفاظتي، آبخيزداري و مديريتي حوضه داشته باشد.