ارزيابي تاب ‌آوري خط انتقال فاضلاب غرب تهران به تصفيه ‌خانه فيروز‌بهرام

تاب‌آوري زيرساخت‌هاي حياتي در برابر حوادث، قبل، حين و پس از بحران براي پاسخ و ترميم حادثه ضروري است. جنبه‌هاي بحراني تاب‌آوري مانند برنامه‌ريزي براي شرايط خطرناك و درگير شدن با محاسبه وابستگي دروني با ساير زيرساخت‌ها بايد درك شود تا مديران بتوانند تاب‌آوري سيستم را ارتقاء دهند. سامانه انتقال فاضلاب به‌عنوان يكي از زيرساخت‌هاي حياتي شهري محسوب مي‌گردد. عملكرد بدون وقفه­ي سامانه فاضلاب براي كلان‌شهر تهران با توجه به حجم زياد فاضلاب موجود از اهميت بسزايي برخوردار است، اين عملكرد در مواجه با حوادث غيرمترقبه تابع ميزان تاب‌آوري آن سامانه است. در همين راستا هدف پژوهش حاضر، ارزيابي تاب‌آوري زيرساخت خط انتقال فاضلاب كلان‌شهر تهران به تصفيه‌خانه فيروز بهرام است. از نظر روش­شناسي پژوهش حاضر از نوع كاربردي بوده و روش گردآوري اطلاعات با استفاده از منابع كتابخانه‌اي و روش مصاحبه باز صورت پذيرفته است. به همين منظور با توجه به انواع تهديدات خط انتقال فاضلاب، فاكتورهاي مؤثر در تاب‌آوري آن از متون ادبيات موضوع ارائه مي‌شود و پس‌ازآن با كمك روش ارزيابي تاب‌آوري زيرساخت (IRAM)، بومي‌سازي آن براي خط انتقال فاضلاب به تصفيه‌خانه فيروز بهرام انجام مي‌گردد. نتايج به‌دست‌آمده نشان مي‌دهد كه وضع موجود تاب‌آوري لازم را نداشته و حجم عظيمي از فاضلاب بر اساس سناريوها به محيط شهري و ديگر زيرساخت‌ها وارد و آسيب مي‌رساند، به همين منظور در انتها راهكار «طرح اجراي باي پس فاضلاب به رودخانه كن» به‌منظور ارتقاي سطح تاب‌آوري پيشنهاد گرديد كه بر اساس تحليل‌هاي انجام‌شده بعد از اعمال راهكار، سطح ارتقاء تاب‌آوري (اختلاف RDR اوليه و ثانويه) افزايش پيدا مي‌نمايد.