ارائه مدل ساختاري تأثير سرمايه اجتماعي بر مديريت بحران دانشگاه (مطالعه موردي دانشگاه پيام نور كرج)

هدف اصلي اين پژوهش ارائه مدل ساختاري تأثير سرمايه اجتماعي بر مديريت بحران دانشگاه است. پژوهش حاضر ازلحاظ «نوع هدف» جزء پژوهش‌هاي كاربردي و ازنظر روش اين پژوهش يك تحقيق توصيفي- پيمايشي است. جامعه آماري اين تحقيق شامل 13 هزار دانشجوي مشغول به تحصيل در دانشگاه پيام نور كرج مي‌باشند كه بر اساس جدول مورگان تعداد 374 نفر نمونه موردنياز مي‌باشند كه به‌صورت تصادفي ساده اقدام به انتخاب نمونه شد. ابزارهاي گردآوري اطلاعات در اين تحقيق شامل دو پرسشنامه است، پرسشنامه استاندارد سرمايه اجتماعي ناهاپيـت گوشـال (1998) و پرسشنامه محقق ساخته مربوط به مديريت بحران دانشگاه است. روايي ابزارهاي تحقيق به‌صورت صوري به تائيد 5 نفر از اساتيد دانشگاه پيام نور كرج رسيده است. پايايي ابزار تحقيق از طريق توزيع 30 پرسشنامه در ميان نمونه مورد تحقيق و با استفاده از محاسبه آلفاي كرونباخ محاسبه شد كه طي آن پايايي پرسشنامه سرمايه اجتماعي 0.941 و پايايي پرسشنامه مديريت بحران 0.954 محاسبه شد. نتايج حاصل از اجراي آزمون مدل ساختاري تأثير سرمايه اجتماعي بر مديريت بحران در دانشگاه نشان مي‌دهد مدل مذكور بر اساس شاخص‌هاي مورد اشاره داراي برازش مناسب است. در ضمن ضريب تأثير سرمايه اجتماعي دانشگاه بر مديريت بحران در دانشگاه‌ها برابر با 0.867 است كه نشان از تأثير بسيار بالاي آن دارد. در ضمن نتايج مدل ساختاري نهايي نشان مي‌دهد بعد ساختاري سرمايه اجتماعي مستقيم بر بعد سياسي مديريت بحران در دانشگاه‌ها اثرگذار است. نتايج حاصل از اجراي آزمون مدل ساختاري تاثير سرمايه اجتماعي بر مديريت بحران در دانشگاه نشان مي دهد مدل مذكور بر اساس شاخص هاي مورد اشاره داراي برازش مناسب مي باشد. در ضمن ضريب تاثير سرمايه اجتماعي دانشگاه بر مديريت بحران در دانشگاهها برابر با 0.867 مي باشد كه نشان از تاثير بسيار بالاي آن دارد.در ضمن نتايج مدل ساختاري نهايي نشان مي دهد بعد ساختاري سرمايه اجتماعي مستقيم بر بعد سياسي مديريت بحران در دانشگاهها اثر گذار مي باشد.