بررسي تأثير مديريت بحران اجتماع‌ محور بر تاب ‌آوري شهروندان در برابر بلاياي طبيعي با نقش ميانجي سرمايه معنوي (مطالعه‌اي در استان كرمان)

يكي از خطراتي كه در طول قرون مختلف حيات جوامع بشري را تهديد كرده است وقوع بلاياي طبيعي است كه در صورت عدم آگاهي و نداشتن آمادگي، صدمات غيرقابل جبراني را به ابعاد مختلف زندگي انسان‌ها اعم از حوزه‌هاي سكونتي، اجتماعي و زيست‌محيطي وارد مي‌سازد. توجه به برنامه‌ها و اصول كاهنده اين بلايا و همچنين اثرات بلندمدت آنها در كشور ايران كه از كشورهاي مستعد بلاياي طبيعي است، ضروري به نظر مي‌رسد. رويكرد مديريت بحران اجتماع‌ محور امروزه جايگاه ويژه‌اي را در بين جوامع پيداكرده و مي‌توان از آن براي ارتقاي تاب‌آوري شهروندان استفاده كرد. هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير مديريت بحران اجتماع‌محور بر تاب‌آوري شهروندان استان كرمان در برابر بلاياي طبيعي با نقش ميانجي سرمايه معنوي است. روش تحقيق بر اساس هدف كاربردي و بر اساس روش اجرا توصيفي - پيمايشي مبتني بر مدل‌سازي معادلات ساختاري است. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي شهروندان استان كرمان به تعداد 3164718 نفر در نظر گرفته شد كه بر اساس فرمول كوكران و با احتساب خطاي 0.05 تعداد 384 نفر به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. به‌ منظور جمع‌آوري اطلاعات از ابزار پرسشنامه استفاده شد كه روايي پرسشنامه‌ها با استفاده از روش تحليل عاملي تأييدي و پايايي با روش پايايي تركيبي سنجيده و مورد تائيد قرار گرفت. به‌منظور تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري در محيط نرم‌افزار اسمارت PLS نسخه 3 استفاده شد. نتايج تجزيه‌وتحليل داده‌ها با رويكرد مدل‌سازي معادلات ساختاري نشان مي‌دهد متغير مديريت بحران اجتماع‌محور با ضريب تأثير 0.45 اثر مثبت و معناداري بر تاب‌آوري شهروندان دارد. همچنين سرمايه معنوي ضمن اثر مثبت و معنادار بر تاب‌آوري شهروندان، در رابطه بين مديريت بحران اجتماع‌ محور و تاب‌آوري نقش ميانجي را ايفا مي‌كند.