تاثير پساب صنعتي بر بعضي از خصوصيات ريخت شناسي و فيزيولوژيكي نخل‌مرداب (Cyperus alternifolius)، وتيور (Chrysopogon zizanioides) و آلوئه‌ورا (Aloe vera)

افزايش ورود پساب‌هاي صنعتي حاوي انواع فلزات سنگين در آب و خاك موجب گسترش روز افزون مشكلات محيط زيستي مي‌شود. بنابراين پيدا كردن راه‌كار‌هايي كم‌هزينه تر براي كاهش اين آلودگي‌ها ضروري است. در اين راستا به منظور مقايسه پالايندگي عناصر سنگين و برخي خصوصيات مورفولوژيكي و فيزيولوژيكي گياهان نخل‌مرداب، وتيور و آلوئه‌ورا آزمايشي در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار به‌مدت 14 ماه، در دانشگاه گيلان اجرا شد. نتايج نشان داد كه تحت تيمار‌ پساب صنعتي شاخص انباشت فلزات (MAI) روي، كروم، سرب، مس، منگنز، نيكل، منيزيم در وتيور و آلوئه ورا به‌ترتيب بيشتر از نخل مرداب بود. در هر سه گياه مورد مطالعه شاخص هاي طول ريشه، طول اندام هوايي، زيست توده كل و شاخص تحمل (TI) نسبت به گياه شاهد كاهش معني داري داشتند و گياه وتيور و آلوئه‌ورا كم‌ترين درصد كاهش را داشتند. علاوه بر اين، مولفه‌هاي ديگر بررسي شده شامل شاخص جذب (UI)، قند محلول كل، محتوي فنل كل، فلاونوئيد كل، آنتوسيانين كل، تانن كل و درصد بازدارندگي راديكال آزادDPPH  تحت تيمار پساب صنعتي در هر سه گياه افزايش يافتند. بالاترين درصد افزايش در تمام مولفه هاي بررسي شده به‌غير از درصد بازدارندگي راديكال آزادDPPH ، در گياه وتيور مشاهده شد. به‌طور‌كلي مي توان گفت كه از نظر MAI و ويژگي‌هاي مورفولوژيكي و فيزيولوژيكي بررسي شده، گياهان وتيور و آلوئه ورا موفق تر از گياه نخل‌مرداب بودند. بنابراين توصيه مي شود گياهان مورد مطالعه به ترتيب اولويت (وتيور˂ آلوئه ورا˂ نخل‌مرداب) در خاك هاي آلوده به پساب هاي صنعتي، جهت پالايش خاك كاشته شوند.