بررسي رفتار مصرفي كالاهاي اساسي بخش كشاورزي با لحاظ متغيرهاي اجتماعي خانوار

وجود نوسان‏هاي قيمتي و كاهش توليد در بخش كشاورزي امكان به خطر افتادن امنيت غذايي و سلامت جامعه و نارضايتي عمومي را دوچندان مي كند؛ از اين رو، تنظيم بازار اين محصولات از مهم‏ترين دغدغه هاي سياستگذاران بخش كشاورزي است. اين مهم زماني ميسر خواهد بود كه سياست گذار، عوامل مؤثر بر تقاضا و حساسيت قيمتي خانوارها را به ‏خوبي درك كند. در پژوهش حاضر، به‏ منظور تخمين تقاضا، ضمن لحاظ متغيرهاي جمعيت ‏شناختي، از يك نظام تقاضاي تقريباً ايده آل با شاخص قيمت غيرخطي ترانسلوگ و رهيافت حداكثر آنتروپي تعميم يافته استفاده شد. نتايج نشان داد كه با افزايش بعد خانوار، مصرف برنج و غلات، تخم مرغ، روغن و شير توسط خانوارها افزايش مي يابد. همچنين، كشش هاي غيرجبراني نشان دادند كه تمامي كالاهاي مورد بررسي در پژوهش حاضر، با توجه به ماهيت راهبردي آنها، كم كشش و البته، كالاي ضروري به‏ شمار ميروند؛ كمترين كشش مربوط به گروه برنج و غلات و بيشترين كشش مربوط به گروه گوشت قرمز است. با توجه به ضروري بودن گروه كالاهاي مورد بررسي، داشتن چشم انداز بلندمدت براي تأمين كالاهايي مثل برنج و غلات و انواع گوشت كه مهم‏ترين منابع كسب كالري و پروتئين نحسوب مي‏شوند، بايد در دستور كار سياستگذران قرار گيرد، به‏ گونه اي كه توليدكنندگان در برابر نوسان‏هاي ناگهاني بازار محافظت شوند.