امكان سنجي بكارگيري سيستم قبض انبار توسط كشاورزان به عنوان ابزار تامين مالي كوتاه‌مدت : مطالعه موردي ذرت‌كاران ايران

توليدكنندگان بخش كشاورزي، با بهره‌گيري از سيستم قبض (رسيد) انبار، مي‌توانند فروش محصولات خود را به تعويق انداخته، محصول را در زمان مناسب شدن قيمت‌ها عرضه كنند. مطالعه حاضر با هدف امكان‌سنجي استفاده از سيستم قبض انبار توسط كشاورزان براي تأمين مالي كوتاه‌‏مدت انجام شد؛ و بدين منظور، از الگوي برنامه‌ريزي پوياي گسسته با افق محدود استفاده شد. همچنين، شبيه‌‏سازي اين الگو بر اساس رفتار يك كشاورز ذرت‌كار با هدف حداكثرسازي مطلوبيت مصرف حال و آتي صورت گرفت. با كاليبره كردن پارامترها، نتايج نشان داد كه مطلوبيت حداكثري كشاورز، در حالت پايه، زماني است كه ميزان ذخيره ذرت در انبار تجاري صفر است؛ به ديگر سخن، به‏‌كارگيري سيستم قبض انبار مطلوبيت كشاورز را كاهش مي‌دهد؛ و در ادامه، از طريق تحليل حساسيت پارامترهاي تاثيرگذار درجه مخاطره‏‌گريزي (ريسك‏‌گريزي) قيمتي كشاورز و روند تغييرات قيمت، مي‌توان دريافت كه كشاورزان مخاطره‏‌پذير، چنانچه قيمت‏‌هاي آتي محصول افزايش يابد، ذخيره‏‌سازي در انبار تجاري را آغاز خواهند كرد و مي‌توان به به‌‏كارگيري سيستم قبض انبار اميدوار بود. نتايج بررسي سناريوهاي مختلف حاكي از آن بود كه با افزايش درجه مخاطره‏‌گريزي، ميزان فروش ذرت در زمان برداشت بيشتر شده و متناسب با آن، ميزان ذخيره ذرت در انبار مزرعه كمتر شده است. در شرايطي كه افزايش انتظاري قيمت در محدوده هشتاد درصد است، كشاورز با درجه مخاطره‌‏گريزي 0/4 فروش ذرت به قيمت بازار را متوقف و ذخيره‏‌سازي را در انبار تجاري آغاز خواهد كرد. مي‌توان گفت كه اين نقطه جايي است كه در آنجا، سيستم قبض انبار توسط كشاورز به‌‏كار گرفته مي‌شود.