شناسايي و اولويت‏ بندي موانع و عوامل مؤثر بر عدم بازاريابي محصولات كشاورزي استان لرستان توسط كشاورزان و كارشناسان

با توجه به وابستگي شديد جوامع روستايي ايران به درآمدهاي حاصل از فروش محصولات كشاورزي، بررسي موانع پيش روي فروش اين محصولات از سوي كشاورزان ضروري به‏ شمار مي‏‌رود. از اين ‏رو، در پژوهش حاضر، به شناسايي و اولويت ‏بندي موانع مؤثر بر بازاريابي محصولات كشاورزي به ‏عنوان يكي از عوامل مهم در فروش كالا پرداخته شد. پژوهش حاضر از نوع كاربردي بوده و براي شناسايي و اولويت‏‌بندي شاخص‌‏ها، از روش تحليلي- توصيفي بهره گرفت. داده‌‏ها و اطلاعات پژوهش به دو صورت اسنادي از منابع كتابخانه‌‏اي و مصاحبه با صاحب‏نظران و كارشناسان حوزه توليد، بازاريابي و فروش محصولات كشاورزي استان لرستان و تكميل پرسشنامه توسط آنها گردآوري شد؛ و در ادامه، براي تحليل داده‏‌ها، از روش فرآيند تحليل سلسله‏ مراتبي فازي (FAHP) بهبوديافته استفاده شد. پس از تحليل داده‌ها، نتايج پژوهش نشان داد كه در بعد ساختار و عوامل محيطي، عامل عدم دسترسي به حمل‏ ونقل مناسب و در بعد مالي، عامل فقدان سرمايه كافي براي بازاريابي و نيز در بعد فرهنگي، عامل عدم اعتماد به نفس كشاورزان از بالاترين اولويت برخوردارند؛ همچنين، با توجه به اينكه نرخ ناسازگاري در تمام مراحل تحليل داده‌هاي پژوهش زير 0.1 بوده، نتايج تحقيق قابل اعتماد است. در پايان، با بررسي نتايج پژوهش حاضر، پيشنهاد مي‏‌شود كه با توسعه زيرساخت‌هاي ارتباطي روستاها و شبكه‌هاي حمل‏ ونقل روستايي، اعطاي تسهيلات بانكي كم ‏بهره و برگزاري دوره‏‌هاي آموزشي خودباوري براي كشاورزان، از شدت تأثير منفي عوامل مؤثر بر بازاريابي محصولات كشاورزي كاسته شود، زيرا كاهش شدت تأثير اين عوامل موجب بالا رفتن درآمد خانوارهاي روستايي و پايداري و ثبات ساختار روستاها خواهد شد.